uitdaging

Veelzijdigheid

Jongleren met veelzijdigheidVeelzijdigheid

Ik ben veelzijdig en daar ben ik ontzettend blij mee!

De afwisseling van de ballen die ik hoog wil houden heb ik als persoon in mijn leven nodig. Verschillende ballen hooghouden geeft mij ontzettend veel energie.

Soms maak ik de keuze om bewust even een bal te laten vallen, die ik dan vervolgens later weer kan oppakken en met een stralende lach en veel plezier de lucht ingooi. Het is voor mij dé manier om scherp te blijven en vooral mijn eigen leven in balans te houden.

Hoe ziet mijn veelzijdigheid eruit?

Coachen, trainen, consultancy, schrijver en kunstenaar. Waarin ik alle genoemde nog weer kan opdelen in verschillende onderwerpen en doelgroepen. Ik neem voor het gemak even coaching om jou een beeld te geven wat ik met mijn veelzijdigheid binnen coaching doe.

Coachen doe ik al jaren en in de afgelopen jaren zijn er heel veel verschillende doelgroepen gepasseerd. Ik coach op directie, senior en middel managementniveau en aan de andere kant coach ik slachtoffers, ex-verslaafden, ex-militairen, hooggevoeligen, ADHD/ ADD, Asperger, studenten, leraren, ondernemers en de leeftijdsgroepen variëren van jeugd, jongeren en volwassen.

Voor trainen, consultancy, schrijver en kunstenaar kan ik dezelfde veelzijdigheid beschrijven. Het is allemaal wie ik ben, wat ik kan én wat ik doe. Mijn veelzijdigheid is voor mezelf dan ook absoluut een zegen. Het brengt mij de afwisseling en dynamiek waar ik mij goed bij voel.

Op deze manier in mijn veelzijdigheid staan is niet altijd zo geweest. Ik heb de nodige obstakels in mijn leven ervaren door mijn veelzijdigheid. Het is een jarenlange weg geweest voordat ik mijn veelzijdigheid voor mezelf letterlijk kon omarmen en accepteren.

Onbegrip van mijn veelzijdigheid

Door mijn gevoelige persoonlijkheid liet ik me met regelmaat uit balans brengen door mijn directe omgeving. Het onbegrip en de opmerkingen die ik ontving kon ik simpelweg niet plaatsen of begrijpen. Ik merkte alleen wel dat beiden erg hard bij mij binnen kwamen.

  • Focus eens op één ding tegelijk
  • Wat ben jij onrustig! Waar loop je voor weg?
  • Hoe passen al die dingen in één dag?
  • Het kan niet dat één persoon dit allemaal kan!
  • Hoe doe je dat toch allemaal?

Vrij snel viel ik voor mezelf in de valkuil dat ik alles wilde uitleggen aan mijn omgeving. Vaak belande ik in discussies van nog meer onbegrip. Het koste me ontzettend veel energie en mijn frustratie na een discussie was compleet. Ik wilde de ander graag begrijpen. En ik wilde dat de ander mij in mijn veelzijdigheid zou kunnen begrijpen. Het zou zo fijn zijn, als gesprekken over mijn veelzijdigheid makkelijker zouden verlopen.

Allerlei mogelijke oplossingen die ik bedacht zette ik in de praktijk in. Ik behaalde gemiddelde successen en realiseerde ook complete fiasco’s, die met regelmaat uitdraaiden op zware discussies. Jeugdig en onbevangen onderging ik de discussies. Ik dacht als ik het zo goed mogelijk uitleg, dan begrijpt de ander mij wel. Alleen merkte ik dat ik hierdoor zelf ontzettend vermoeid raakte. Het koste me energie en het bracht mij weinig tot geen energie. Sterker nog het trok me vaak compleet leeg.

Het voelde voor mij op een gegeven moment zelfs alsof ik me constant aan het verantwoorden was. Onprettig. Ik realiseer mezelf erg goed, dat ik hiertoe met de nodige eenvoud te verleiden was. Tenslotte was mijn intentie oprecht; begrip voor de ander en begrip van de ander voor mij. Toch bleef het voor mezelf vaak voelen als een gevecht. Een gevecht dat ik zelf, door mijn oprechte intentie, met de ander onbewust aan ging.

Onder prikkeling van mijn veelzijdigheid

Uiteindelijk maakte ik de keuze om mezelf volledig te conformeren aan mijn omgeving en dit hield ik jaren vol. Ik paste me letterlijk aan naar het gedrag van anderen en blokkeerde mijn drang naar veelzijdigheid en afwisseling in mijn leven. De ballen die ik voorheen met veel plezier in de lucht hield elimineerde ik compleet uit mijn leven.

Nog nooit heb ik mezelf zo ontzettend te kort gedaan. Ik voelde me van binnen doodongelukkig, verveelde me enorm en belande vrij snel in een ondragelijke sleur. Allemaal gevoelens die ik nog nooit eerder zo heftig in mijn leven had ervaren.

Aanpassen en conformeren stond voor mij gelijk aan een enorme onder prikkeling. Onder prikkeling betekende voor mij dat ik onvoldoende voeding kreeg om het beste uit mezelf te halen. Ik verloor mijn enthousiaste positieve energie en merkte vooral dat mijn leven niet meer stroomde zoals voorheen.

Ik had weinig tot géén energie, had nergens energie voor en kon me nergens meer toe zetten. Alle dynamiek, die ik altijd in mijn leven had gehad was compleet weg. Het voelde voor mij alsof ik een schim was van mezelf. Doordat ik me had aangepast aan mijn omgeving ontving ik nu hele andere reacties.

  • Zie je wel dat het zo veel rustiger is als je focust op één ding
  • Volgens mij ben je veel gelukkiger zo
  • Het is fijn dat ik je nu wel kan begrijpen!
  • Leuk dat je nu meer tijd hebt, dan kan ik vaker met je afspreken

Ik ontving allemaal ‘begrip’, ‘acceptatie’ en ‘complimenten’ terwijl ik zelf van binnen doodongelukkig was en voor mijn gevoel letterlijk tegen de muren omhoog vloog. Van binnen ervaarde ik een leegte en vooral een enorm gemis van mezelf.

Het kon toch niet zo zijn, dat ik vanaf zo’n jonge leeftijd voor de rest van mijn leven zo zou ‘moeten’ leven? Schrijven, schrijven en nog meer schrijven. Ik schreef letterlijk honderden teksten over de onder prikkeling van mijn veelzijdigheid.

Teruglezend in mijn teksten was er voor mij één juiste conclusie; ‘Ik ben veelzijdig en heb afwisseling en voeding voor mezelf nodig, anders ga ik letterlijk kapot’.

Acceptatie van mijn veelzijdigheid

Jarenlang zocht ik onbewust naar acceptatie van mijn veelzijdigheid buiten mezelf. Ik hoopte op begrip en erkenning vanuit mijn werk- en privé omgeving. Ik deed de aanname, dat iedereen zo veelzijdig was. Uiteraard toentertijd enigszins jeugdig naïef gedacht en verwacht.

Na het doorlopen van mijn ervaringen en de vele reacties over mijn veelzijdigheid leerde ik uiteindelijk dat ik het zelf niet volledig accepteerde. Ondanks dat mijn veelzijdigheid voor mij vanzelfsprekend was had ik me toch echt laten misleiden en vooral laten leiden door anderen.

Ik ben dankbaar voor mijn jeugdige naïviteit van toen en voor het onbegrip uit mijn omgeving. Beiden brachten mij uiteindelijk het inzicht, dat ik mijn eigen veelzijdigheid niet accepteerde. Conformeren doe ik nog wel. Alleen conformeer ik nu in de boodschappen die ik communiceer. In communicatie met een ander pas ik me aan tot waar de ander mij kan volgen. Daardoor behoud ik altijd een prachtige dialoog.

De voor mij waardevolle ballen uit de lucht halen en deze dingen niet meer doen, dat doe ik niet meer. Ik heb geleerd van het elimineren van voor mij waardevolle ballen uit de lucht, voor een ander. Soms maak ik zelf de keuze om een bal uit de lucht te halen en dan klopt het wel voor mij.

Mijn eigen veelzijdigheid accepteer en omarm ik inmiddels al jaren. Zelfacceptatie bracht mij de vrijheid en ruimte om met alle ballen in mijn veelzijdigheid te kunnen blijven spelen. Het jongleren met mijn eigen veelzijdigheid maakt mij een intens gelukkig mens. De dynamiek, positieve energie, creativiteit en vooral mijn onuitputtelijke energie geven mij het gevoel dat ik ten volle mijn eigen leven leef.

Wat wil ik echt

Het doolhof ‘Wat wil ik echt?’wat wil ik echt

De vraag ‘Wat wil ik echt?’ is een vraag die velen van ons op momenten bezig houd.

Vanuit allerlei kanten word je geprikkeld om na te denken over deze vraag.

Tijdschriften, kranten, online en vooral binnen je social media kom je allerlei verschillende kreten en wijze spreuken tegen. Volg je hart, doe wat je echt wilt en durf te kiezen voor jezelf. Overigens allemaal waar. Alleen als jij je op dit moment met deze vraag bezig houd, dan is het vaak nog een hele uitdaging om de voor jou juiste weg te vinden.

Doolhof

Ik vergelijk deze vraag in coaching altijd met een doolhof. Het doolhof weerspiegeld namelijk treffend de weg van de vraag; ‘Wat wil ik echt?’.

Dolen in een doolhof zet je namelijk vanaf de start van het doolhof al voor keuzes. Ga je naar links, rechts of ga je rechtdoor. Het is een avontuur met veel keuzemomenten en uitdagingen. De enige die in het doolhof de keuzes kan maken, dat ben jezelf.

– Ben jij iemand, die eerst wil weten wat er in het midden ligt, voordat je gaat lopen? Of stap je in een avontuur, zonder dat je weet wat je zal gaan vinden in het midden.

– Ben je bang voor de mogelijke doodlopende paden, die je kan tegen komen. Óf ben je juist op dat moment gedreven door nieuwsgierigheid en ga je op zoek naar een andere weg.

– Ben je onzeker op het moment dat je op een uitzichtloze weg loopt? Óf ben je sterker dan je gedachten en volhard je jouw weg.

Je leest het al, dolen in een doolhof brengt allerlei vragen en keuzemomenten met zich mee. En dat is nou precies wat ik bedoel. De vraag; ‘Wat wil ik echt?’ confronteert je in de volledige breedte met jezelf. Soms weet je wel wat je leuk vind, alleen kan je vervolgens overvallen worden door allemaal belemmerende overtuigingen. Het lukt me toch niet, daar is toch geen markt voor én een niet onbelangrijke; daar kan ik toch geen geld mee verdienen. Zó en daar zet je jezelf letterlijk in het doodlopende pad in het doolhof. Wat ga je doen? Blijf je staan en bekijk je hoe het doodlopende pad eruit ziet óf ga je op zoek naar andere mogelijkheden.

Je kiest ervoor om verder te gaan. Loopt een stukje terug en slaat de weg in naar rechts. Je weet nu wat je leuk vind en onderneemt de eerste stappen. Je bent ontzettend enthousiast over jouw ideeën en deelt dit met je omgeving. Wat gebeurd er? Je stuit op weerstand en ontvangt in jouw ogen allerlei negatieve reacties. Auw, die komen binnen! Jouw gekozen pad naar rechts blijkt dus vol te staan met allerlei doornstruiken op je pad. Wat doe je nu? Loop je terug en geef je op óf baan je je een weg door alle prikken die je van de doornstruiken krijgt.

Uiteindelijk kies je ervoor om de weg met doornstruiken te trotseren. Nu komt je volgende uitdaging. Dolend loop je op de volgende weg en er lijkt géén einde aan te komen. Het begint uitzichtloos te voelen om hier zo alleen te lopen. En nu? De ene na de andere gedachten passeert bij jou. In stilte loop je verder en de vragen worden steeds sterker en komen steeds sneller achter elkaar. Wat ben ik hier aan het doen? Wat ligt er dan in het midden van het doolhof? Allerlei vragen, waarin je een bepaalde mate van houvast voor jezelf probeert te vinden.

Wat doe je? Volg je jouw gedachten en laat je je afschrikken door de bijbehorende gevoelens van angst en onzekerheid. Je kan nog terug hoor. De weg heb je al voor een groot stuk bewandelt, dus je kent de weg terug. Óf besluit je juist nu om even stil te gaan staan en een moment van bezinning voor jezelf te nemen. Wat was ook alweer jouw reden dat je het doolhof in stapte? Precies; ‘Ik wil weten wat ik écht wil’. Ok, kom op dan! Je hebt tenslotte al een heel stuk gewandeld in het doolhof en de nodige overwinningen gerealiseerd. Vertrouw op jezelf.

Je voelt jouw enthousiasme weer toenemen en komt steeds dichterbij het middelpunt. Het gevoel dat je weet wat je echt wilt begint steeds sterker te worden. Je bent er bijna en je kan het middelpunt bijna zien. Steeds sneller begin je te lopen, gedreven door jouw enthousiasme. Weg naar rechts, weg naar links en weer een stukje rechtdoor. Oh, een pad met doorns! Ze doen al minder pijn. Je hebt al eerder deze weg getrotseerd en vol vertrouwen bewandel je nu dit pad. Vervolgens beland je in een doodlopend pad. Ook deze is voor jou nu bekend. Je loopt snel terug naar de splitsing. Vol vertrouwen, enthousiasme en adrenaline betrap je jezelf op het steeds sneller lopen in de laatste meters naar het middelpunt. Ik kan het echt! Ik kan écht het antwoord vinden op de vraag: ‘Wat wil ik echt?’. Stralend en met een grote lach bereik je het middelpunt en daar ligt dan jouw antwoord.

Ongelofelijk wat mag je trots zijn op jezelf! Alle uitdagingen in het doolhof trotseerde je nu allemaal alleen. Je had het jezelf ook iets makkelijker kunnen maken. Wat zie je staan als je vanuit het middelpunt om je heen kijkt? Zie jij wat ik zie? Er staat een uitkijktoren.

Uitkijktoren

Wat is de toegevoegde waarde van de uitkijktoren in het doolhof?

Stel je voor je loopt al tijden rond met de vraag; ‘Wat wil ik echt?’. Je verzamelt alle moed en vraagt eens rond in jouw omgeving. Je bent op zoek naar informatie, zodat jij weer verder kan. Je legt je omgeving verschillende vragen voor. En wat gebeurd er? De één na de ander lijkt heel duidelijk uit te kunnen leggen wat goed bij jou past. Antwoorden vloeien in overvloed. Antwoorden op dé vraag waar jij al tijden mee rond loopt. Voor sommigen kan hier een gevoel van frustratie ontstaan; ‘Is het écht zo simpel? Die antwoorden had ik toch zelf ook kunnen bedenken!’.

De mensen die jij net om hulp hebt gevraagd, staan al enige tijd in de uitkijktoren bij jouw doolhof. Zij kunnen het doolhof van bovenaf zien én zien daardoor heel erg duidelijk welke weg jij het beste kan nemen. Zij worden niet geconfronteerd met alle uitdagingen op jouw pad. Zij staan niet op een doodlopend pad, zij trotseren niet de weg met doornstruiken, zij ervaren niet het uitzichtloze gevoel van een eindeloze weg bewandelen. Ze staan veilig in de uitkijktoren te kijken naar jouw worstelingen in het doolhof. Overigens enorm bereidwillig om jou te helpen. Alleen dan is het wél aan jou om in het doolhof een beroep te doen op de navigatie, die aanwezig is.

Omgeven door de hoogte van de meters groene heggen sta je in je doolhof. Je weet nu dat er een uitkijktoren is. Gedachten kunnen opnieuw passeren: ‘Ze zien mij toch niet, als ik hulp nodig heb’. Je vergist je! Echt. Ze staan er voor jou. Hoog in de uitkijktoren. Zij zien jou wel. Alleen jij ziet hun niet. Probeer het maar eens. Gebruik je stem om letterlijk om hulp te vragen. Je hoeft niet alleen in het doolhof te blijven dolen, want je bent niet alleen. Vraag om hulp, als je daar tussen al die groene heggen staat. Ik ben ervan overtuigd, dat je snel advies en navigatie zal krijgen vanuit de uitkijktoren.

‘Wat wil ik echt?’

De vergelijking met een doolhof geeft de vraag; ‘Wat wil ik echt?’ een duidelijk beeld. Om deze vraag voor jezelf te beantwoorden is het belangrijk om je te beseffen, dat het antwoord op deze vraag in stappen gaat. Je kan niet in één keer hét ultieme antwoord op deze vraag vinden óf in één keer vanuit het niets in het midden van het doolhof belanden.

De beantwoording van deze vraag kost simpelweg gewoon tijd. Gun jezelf dan ook de tijd en de ruimte voor jouw eigen onderzoek én vraag om hulp als je dat nodig hebt. Wees vooral niet te hard voor jezelf. Iedereen die het pad van deze vraag bewandelt komt uitdagingen, worstelingen, pijnlijke, angstige en onzekere momenten tegen. Vergeet dan nooit, dat juist al deze momenten bij zullen dragen aan jouw persoonlijke groei en ontwikkeling.

Op het moment dat jij de keuze maakt om de vraag te gaan onderzoeken, dan maak je die keuze vanuit jouw hart. Het realiseren van de prachtige spreuken en teksten komt vanaf dat keuzemoment steeds dichterbij. Volg je hart, doe wat je écht wilt en de aller belangrijkste: ‘Durf te kiezen voor jezelf!’

Nieuwsgierigheid

Mijn oprechte nieuwsgierigheidNieuwsgierigheid

Hoe vaak stel jij de vraag waarom?

Nieuwsgierigheid het zit in mijn genen. Al zo lang ik me kan herinneren wil ik ontdekken, verkennen, onderzoeken en vooral leren. Ik weet nog dat mijn leraar geschiedenis mij inspireerde in één van zijn monologen voor de klas. Stel jezelf altijd de vraag “Waarom?” En als je een antwoord krijgt en je hebt het gevoel dat je nog niet alles weet, dan herhaal je de vraag “Waarom?” gewoon nog een keer. Net zo lang totdat jij tevreden bent met het antwoord dat je hebt gekregen.

In de loop der jaren heb ik gelukkig geleerd dat er meer open vragen zijn dan alleen de “Waarom?” vraag. Ik onderzoek nog steeds graag en denk dan graag met een glimlach op mijn gezicht terug aan de monoloog van mijn leraar geschiedenis.

Doorvragen en de vraag achter de vraag stellen. Voor sommige docenten,  die mij als leerling tegenkwamen, was ik natuurlijk soms heel vervelend. Ik wilde tenslotte altijd meer weten. Af en toe werd ik afgekapt en dan betrapte ik mijn docent op het rood aanlopen en blozen voor de klas. Niet erg en ik hield dan vaak wel snel mijn mond. Hij zal het antwoord op mijn vraag vast niet geweten hebben. Na schooltijd sprong ik dan op mijn fiets en dan reed ik direct door naar de bibliotheek. Mijn nieuwsgierigheid en de vraag die ik had gesteld, kon ik simpelweg niet loslaten. In de bibliotheek zocht ik dan net zolang tussen de boeken, totdat ik het antwoord had gevonden.

Trots en enthousiast verscheen ik dan de volgende dag op school. Ik zocht de leraar op om mijn gevonden antwoord te delen. Alleen merkte ik dat dit mij niet altijd in dank werd afgenomen. Eerlijk, ik begreep er op mijn jonge leeftijd helemaal niets van. Het voelde voor mij tenslotte alsof ik iets heel goed had gedaan. Mijn enige intentie was om de leraar te verrijken in zijn kennis. De rauwe en koude reacties, die ik soms kreeg konden me echt flink uit balans brengen.

Inmiddels ben ik wijzer, heb ik meer levenservaring en ben ik zelf trainer-coach. Ik begrijp al jaren waarom mijn enthousiasme, trots en het willen delen van kennis zo rauw en koud werd ontvangen. In mijn onbevangen onbewuste jeugdigheid raakte ik de docenten spot-on in hun ego. Mijn intentie was nooit om docenten te raken en pijn te doen. Ik wilde ze helpen en laten groeien in hun eigen vakgebied. Alleen onbewust raakte ik ze veel harder dan dat ik toen dacht.

Ik hoop nu terugkijkend, dat ik deze docenten wel een andere verrijking heb mogen brengen. Niet per definitie een verrijking in de materie en kennis. Wel een verrijking van de groei die zij nog konden maken in hun zelf. Groei, die zou bijdragen aan hun bekwaamheid als docent.

Nieuwsgierig zijn. Het heeft mij ontzettend veel in mijn leven gebracht. Positieve en negatieve ervaringen. Beiden heb ik altijd vanuit mijn eigen nieuwsgierigheid bij mezelf onderzocht. De rauwe en koude reacties kan ik gelukkig  al jaren omarmen. Ik ben me bewust van mijn eigen nieuwsgierigheid, kennis en wat deze overdracht aan impact kan realiseren bij een ander. Zolang ik weet dat mijn intentie van overdracht de juiste is, dan is het voor mij goed.

Ik ervaar nu het gevoel van dankbaarheid voor de rauwe en koude reacties, die ik soms nog steeds ontvang. Mocht je je afvragen of ik dan blij word van de vaak gefrustreerde, agressieve toon in communicatie? Ja, want ik kan er nu doorheen kijken. Ik ben me nu in het moment bewust dat ik de ander op een gevoelige mooie plek in zichzelf heb geraakt. En in die plek waar ik de ander raak, zit nog een mooie les verborgen. Het is een les waar de ander nog verder in kan leren en ontwikkelen. Alleen is het wel aan de ander om deze les vanuit nieuwsgierigheid voor zichzelf te onderzoeken.

Frustratie, agressie, woede en verdriet het zijn emoties waar je ontzettend veel van kan leren. Ben jezelf nieuwsgierig? Ga dan eens op onderzoek uit bij jezelf. Het is belangrijk om dichtbij jezelf te blijven. Stel jezelf eens een paar vragen:  “Waar komen jouw gevoelens vandaan?”,  “Hoe komt het dat je geraakt word door de ander?” en ” Wat voor gevoel roept het bij jou op?”.  Ieder antwoord brengt jou een stap verder in jouw eigen nieuwsgierige ontdekkingstocht.

Nieuwsgierigheid is voor mij een zegen in mijn leven. Ik mag blijven onderzoeken, leren en ontwikkelen. Mijn oprechte nieuwsgierigheid is dan ook dé rode draad in mijn leven als mens en professional. Het brengt mij keer op keer de energie, inspiratie en vooral mijn enorme plezier in mijn werk. Iedere dag opnieuw. Én dat gegeven maakt mij een nieuwsgierig en vooral gezegend mens.

Inspirerende groet,

Hilda

Energiebalans

Energiebalans; ik loop volledig leegEnergiebalans

Wat gebeurd er met mij?

Moe, lusteloos, nergens zin in hebben, niets uit je handen krijgen en het is nog maar 13.00 uur in de middag. Het enige wat je zou willen is slapen, nergens aan denken en vooral géén verplichtingen voelen.

Alleen voel je je vaak helemaal niet lekker bij deze gevoelens. Je lichaam schreeuwt om rust en grote kans dat je tegen jezelf zegt; ik wil me niet zo voelen en ik wil wat doen! Vaak ontstaat hier een gevecht met jezelf.

In gevecht zijn met jezelf kan op 2 verschillende manieren:

– Vechten tegen je gevoel

Je gaat maar door met alle verantwoordelijkheden en verplichtingen en gunt jezelf géén rust. Het lukt toch allemaal. Waarom zou je luisteren naar je lichaam. ’s Nachts blijven je gedachten vaak door gaan en er is een grote kans dat jouw nachtrust onrustig is. Je komt niet of nauwelijks meer tot rust.

– Vechten tegen je gedachten

Je kruipt weg onder de dekens en geeft toe aan het gevoel van lusteloosheid. Dagen passeren en gaan voorbij. Je voelt je afgevlakt en niet meer aanwezig in jouw leven. Het besef van tijd kan je zelfs op een gegeven moment kwijt raken. Je hebt het gevoel dat je jouw rust pakt. Alleen voel je je ontzettend moe, als je weer wakker bent.

Help! Een lek in mijn energiebalans

Deze gevoelens kunnen natuurlijk allerlei verschillende oorzaken hebben. Alleen is het overduidelijk, dat je géén balans hebt in jouw energiebalans. Ergens lekt er energie en daardoor loop je volledig leeg.

Oefening: Energiebalans

1. Maak voor jezelf een overzicht van de dingen waar je blij van word. In coaching noemen we deze dingen de energiegevers. Energiegevers kan je vergelijken met het gevoel dat je krijgt van een stralende zon. Energiegevers kunnen mensen zijn, hobby’s en het zou ook een wandeling in de natuur kunnen zijn. Probeer zo uitgebreid mogelijk alle dingen op te schrijven, die jou te binnen schieten.

2. Maak voor jezelf vervolgens een overzicht van de dingen die jou energie kosten. In coaching noemen we deze dingen de energievreters. Energievreters kan je vergelijk met het gevoel van donkere wolken. Energievreters kunnen mensen zijn, hobby’s en het zou ook een wandeling in de natuur kunnen zijn. Probeer zo uitgebreid mogelijk alle dingen op te schrijven, die jou te binnen schieten.

3. Maak beide overzichten visueel en hang deze ergens op in jouw huis. Bij voorkeur op een plek waar je regelmatig langs loopt.

De eerst volgende keer dat je je moe en lusteloos voelt; kijk je naar jou lijst met energiegevers en dan ga je iets leuks doen voor jezelf of je belt iemand op die jouw energie geeft.

Wees je ook bewust van jouw overzicht van energievreters. Probeer de dingen en het contact met mensen die jou energie kosten op de dagen dat je moe en lusteloos voelt even te vermijden. Je mag op deze dagen lief zijn voor jezelf en alle aandacht en energie op deze dag even voor jezelf gebruiken <3

Vooruitblik 2016

Vooruitblik 2016 Vooruitblik

Wat staat er op de agenda bij Clever Coaching in 2016?

In de laatste week van het jaar ben ik altijd druk bezig met innovatie. Ik hou van veranderingen. Sterker nog ik heb zelf veranderingen nodig en het is één van de redenen dat ik ondernemer ben geworden. Deze week zit voor mij vol creativiteit en ideeën voor CleverCoaching in het nieuwe jaar.

Hoe ziet zo’n week er dan uit? Ik ben nog steeds bereikbaar voor mijn klanten. Alleen heb ik géén afspraken ingepland. Wanneer je mij nu zou mailen, dan krijg je een keurige ‘out-of-office’ mail dat ik vakantie heb. En eerlijk innoveren voelt voor mij ook een beetje als vakantie. Het is een week om groot te mogen dromen over de volgende stappen voor CleverCoaching.

In deze laatste week droom ik niet alleen. Er zijn ook al een aantal knopen doorgehakt voor het nieuwe jaar, die ik nu al met je wil delen.

– In het nieuwe jaar draait er een beeldcommercial van CleverCoaching voor de Zorggroep Almere. De beeldcommercial draait bij alle huisartsen, apotheken en op het hoofdkantoor van de Zorggroep in Almere. In totaal op 25 locaties en 65 beeldschermen voor een periode van één jaar.

– Ik ben druk bezig met een fantastische samenwerking met Stichting Broodje Hagelslag in Almere. In het nieuwe jaar zullen we ons samen gaan inzetten voor jongeren, die door allerlei omstandigheden hun eigen toekomst niet meer positief zien. Ik zal mezelf als coach en kunstenaar gaan inzetten om de jongeren de ondersteuning te bieden die ze verdienen.

– In het nieuwe jaar komt er een nieuwe website voor CleverCoaching. Na 3 jaar is het tijd voor vernieuwing. Op dit moment ben ik druk bezig met de vormgeving en vooral het schrijven van de teksten (content) voor de website.

– In het nieuwe jaar komt er een vaste column waarin ik ‘leuke, bijzondere, inspirerende’ verhalen uit mijn werkweek met jullie zal delen. Mijn column is straks terug te lezen op de nieuwe website én ik zal deze ook gaan delen op de FB pagina van CleverCoaching.

– In het nieuwe jaar bieden we coachpakketten aan bij CleverCoaching. Complete coachpakketten van 10 gesprekken en coachpakketten voor 5 gesprekken. In het afgelopen jaar heb ik bij CleverCoaching ook een aantal verzoeken ontvangen voor losse coachgesprekken. Vanaf januari 2016, kan je ook losse coachgesprekken bij CleverCoaching inplannen.

– De coachverhalen, die ik in het afgelopen jaar heb geschreven waren erg succesvol en we hebben hier veel reacties van jullie op mogen ontvangen. In het nieuwe jaar, kan je de coachverhalen dan ook blijven teruglezen. Ik zal klanten en aanmeldingen van anderen die ik heb ontvangen blijven interviewen, zodat de coachverhalen weer vorm krijgen.

– Ik werk binnen CleverCoaching al een tijd samen met een aantal freelancers. Het team is recent uitgebreid en ik heb 2 fantastische trainers-coaches toegevoegd. In het nieuwe jaar, zullen zij zich gaan inzetten voor onze dienstverlening en klanten.

Zijn er nog meer spannende veranderingen en nieuwe ideeën? Ja, die zijn er. Alleen ik kan nu nog niet alles met je delen 😉 Zodra er nieuwe knopen worden doorgehakt en de nieuwe ideeën concreter vorm krijgen, zal ik jullie hierover informeren.

Ik duik voor nu nog even in mijn laatste creatieve werkdagen van het jaar. Zodat alle nieuwe ideeën ook daadwerkelijk allemaal klaar staan in 2016.

Innovatieve en creatieve groet,

Hilda

Tegenslag

Tegenslagen; uitdaging én leermomentTegenslag

Help! Een tegenslag en nu?

Ieder mens word in zijn leven op momenten geconfronteerd met situaties die als zwaar, heftig en confronterend worden ervaren.

Wanneer je in je dagelijks leven je oren open houd, dan hoor je al snel dat er veel aandacht aan deze situaties word besteed.

Iedere situatie die je pad kruist is anders. Soms heb je situaties waarin jezelf een bijdrage hebt geleverd en soms zal je geconfronteerd worden met situaties, die je overkomen en die je niet had kunnen beïnvloeden.

Hoe een situatie is ontstaan is op het moment dat je erin zit, vaak niet meer relevant. Je hebt nu te dealen met de situatie.

Ieder mens heeft de mogelijkheid om zelfs in deze periodes te kiezen. Alhoewel het vaak erg moeilijk kan zijn om je keuze momenten op dat moment nog te kunnen zien.

– Ervaar en beleef jij een situatie als een tegenslag met alle negatieve overtuigingen en bijbehorende gevoelens. Vergeet dan niet dat alles wat je aandacht geeft groeit. De situatie zal zeer aannemelijk nog zwaarder voelen en door jou worden beleefd.

– Ervaar jij een ontstane situatie als een uitdaging, dan vertrek je vanuit een positieve benadering. Het betekend overigens niet dat je direct alles kan oplossen of dat je emoties er niet zijn. Je verlegd alleen wel je aandacht en focus naar het denken in mogelijkheden en kansen.

Durf jij na een situatie terug te kijken op jouw eigen gedrag, acties en communicatie naar anderen om hier van te leren en te groeien in jouw ontwikkeling?

Terug kijken op situaties bied je de mogelijkheid om leermomenten te ontdekken en te zien. Het is vaak lastig om ze in de situatie zelf te ervaren en te zien.

Ieder mens heeft altijd een keuze. Keuze mogelijkheden worden je niet op een dienblad gepresenteerd. Je kan keuzes zelf creëren. Alleen is het dan wel goed om je te beseffen dat er altijd keuzes zijn.

Wegkruipen in een hoekje veranderd een situatie niet. Jij, bent degene die een situatie kan veranderen binnen de mogelijkheden die jezelf kan beïnvloeden. Wanneer je deze stappen hebt genomen, kan je niet anders dan loslaten en tijd en aandacht aan jezelf besteden.

Durf hulp, warmte en een knuffel te vragen aan je dierbaren. Ze zullen je horen als jij communiceert. Je bent niet alleen, geen communicatie en wel verwachtingen hebben van anderen, zal je alleen maar teleurstellen.

Geef en schenk aandacht aan het gene dat jij in zo’n situatie nodig hebt. Liefde en warmte ontvangen, voelt als een geborgen deken van veiligheid die je kracht zal blijven geven om door te gaan.

Het aller belangrijkste in deze periodes, ben jezelf. Wanneer jij niet goed voor jezelf zorgt en geen liefde aan jezelf geeft, verlies je al heel snel het contact met jezelf en jouw kern.

Ook al is de situatie moeilijk, lastig of niet te overzien, verlies op geen enkel moment het vertrouwen in jezelf. Jij beschikt over de kracht om door te zetten en de situatie te overwinnen.

Alleen sta op momenten even stil om te ervaren waar jij aandacht aan schenkt. Positief of negatief het is niet goed of fout.

Je kan en mag mild en liefdevol zijn voor jezelf en terugvallen in het gene dat voor jou de situatie draaglijker maakt. Zodat jij de energie blijft houden om de ontstane situatie te doorstaan.

Ik hoop oprecht dat je de levenslessen achteraf kan inzien en ervaren, zodat je voor een volgende situatie jouw geleerde ervaringen kan inzetten voor jezelf of een ander.

 

Achtbaan

Het leven is als een achtbaanHet leven is als een achtbaan

Het leven is als een achtbaan: adrenaline, grenzen verleggen, jezelf tegenkomen, jezelf verliezen of kwijtraken, intens genieten, een roes en dan stopt de rit in jouw achtbaan.

Zoveel gevoelens die je in een korte tijd ervaart en beleefd, zo intens dat de tintelingen nog door je lichaam gaan.

De rust, met beide benen op de grond, even uitstappen, afstand nemen, zodat de volgende rit minder van alles is. Net zo lang totdat er voor jezelf een balans is en je niet overspoeld en/ of achtervolgt word door de emoties uit eerdere ritten.

Achtbanen in pretparken hanteren grenzen voor het wel of niet instappen in de volgende achtbaan. De grenzen voor het instappen in de volgende achtbaan in jouw leven bepaal jezelf. Het is belangrijk dat je jouw vorige achtbaan achter je hebt gelaten, zodat je vol overgave je nieuwe achtbaan mag ontdekken.

Vergeet niet om af en toe je rust en je tijd voor jezelf te nemen om alle nieuwe ervaringen in je op te nemen. Verleg vervolgens je grenzen, creëer je uitdagingen en bovenal: geniet van elke nieuwe achtbaan die in jouw leven je pad kruist.