grenzen verleggen

Wat wil ik echt

Het doolhof ‘Wat wil ik echt?’wat wil ik echt

De vraag ‘Wat wil ik echt?’ is een vraag die velen van ons op momenten bezig houd.

Vanuit allerlei kanten word je geprikkeld om na te denken over deze vraag.

Tijdschriften, kranten, online en vooral binnen je social media kom je allerlei verschillende kreten en wijze spreuken tegen. Volg je hart, doe wat je echt wilt en durf te kiezen voor jezelf. Overigens allemaal waar. Alleen als jij je op dit moment met deze vraag bezig houd, dan is het vaak nog een hele uitdaging om de voor jou juiste weg te vinden.

Doolhof

Ik vergelijk deze vraag in coaching altijd met een doolhof. Het doolhof weerspiegeld namelijk treffend de weg van de vraag; ‘Wat wil ik echt?’.

Dolen in een doolhof zet je namelijk vanaf de start van het doolhof al voor keuzes. Ga je naar links, rechts of ga je rechtdoor. Het is een avontuur met veel keuzemomenten en uitdagingen. De enige die in het doolhof de keuzes kan maken, dat ben jezelf.

– Ben jij iemand, die eerst wil weten wat er in het midden ligt, voordat je gaat lopen? Of stap je in een avontuur, zonder dat je weet wat je zal gaan vinden in het midden.

– Ben je bang voor de mogelijke doodlopende paden, die je kan tegen komen. Óf ben je juist op dat moment gedreven door nieuwsgierigheid en ga je op zoek naar een andere weg.

– Ben je onzeker op het moment dat je op een uitzichtloze weg loopt? Óf ben je sterker dan je gedachten en volhard je jouw weg.

Je leest het al, dolen in een doolhof brengt allerlei vragen en keuzemomenten met zich mee. En dat is nou precies wat ik bedoel. De vraag; ‘Wat wil ik echt?’ confronteert je in de volledige breedte met jezelf. Soms weet je wel wat je leuk vind, alleen kan je vervolgens overvallen worden door allemaal belemmerende overtuigingen. Het lukt me toch niet, daar is toch geen markt voor én een niet onbelangrijke; daar kan ik toch geen geld mee verdienen. Zó en daar zet je jezelf letterlijk in het doodlopende pad in het doolhof. Wat ga je doen? Blijf je staan en bekijk je hoe het doodlopende pad eruit ziet óf ga je op zoek naar andere mogelijkheden.

Je kiest ervoor om verder te gaan. Loopt een stukje terug en slaat de weg in naar rechts. Je weet nu wat je leuk vind en onderneemt de eerste stappen. Je bent ontzettend enthousiast over jouw ideeën en deelt dit met je omgeving. Wat gebeurd er? Je stuit op weerstand en ontvangt in jouw ogen allerlei negatieve reacties. Auw, die komen binnen! Jouw gekozen pad naar rechts blijkt dus vol te staan met allerlei doornstruiken op je pad. Wat doe je nu? Loop je terug en geef je op óf baan je je een weg door alle prikken die je van de doornstruiken krijgt.

Uiteindelijk kies je ervoor om de weg met doornstruiken te trotseren. Nu komt je volgende uitdaging. Dolend loop je op de volgende weg en er lijkt géén einde aan te komen. Het begint uitzichtloos te voelen om hier zo alleen te lopen. En nu? De ene na de andere gedachten passeert bij jou. In stilte loop je verder en de vragen worden steeds sterker en komen steeds sneller achter elkaar. Wat ben ik hier aan het doen? Wat ligt er dan in het midden van het doolhof? Allerlei vragen, waarin je een bepaalde mate van houvast voor jezelf probeert te vinden.

Wat doe je? Volg je jouw gedachten en laat je je afschrikken door de bijbehorende gevoelens van angst en onzekerheid. Je kan nog terug hoor. De weg heb je al voor een groot stuk bewandelt, dus je kent de weg terug. Óf besluit je juist nu om even stil te gaan staan en een moment van bezinning voor jezelf te nemen. Wat was ook alweer jouw reden dat je het doolhof in stapte? Precies; ‘Ik wil weten wat ik écht wil’. Ok, kom op dan! Je hebt tenslotte al een heel stuk gewandeld in het doolhof en de nodige overwinningen gerealiseerd. Vertrouw op jezelf.

Je voelt jouw enthousiasme weer toenemen en komt steeds dichterbij het middelpunt. Het gevoel dat je weet wat je echt wilt begint steeds sterker te worden. Je bent er bijna en je kan het middelpunt bijna zien. Steeds sneller begin je te lopen, gedreven door jouw enthousiasme. Weg naar rechts, weg naar links en weer een stukje rechtdoor. Oh, een pad met doorns! Ze doen al minder pijn. Je hebt al eerder deze weg getrotseerd en vol vertrouwen bewandel je nu dit pad. Vervolgens beland je in een doodlopend pad. Ook deze is voor jou nu bekend. Je loopt snel terug naar de splitsing. Vol vertrouwen, enthousiasme en adrenaline betrap je jezelf op het steeds sneller lopen in de laatste meters naar het middelpunt. Ik kan het echt! Ik kan écht het antwoord vinden op de vraag: ‘Wat wil ik echt?’. Stralend en met een grote lach bereik je het middelpunt en daar ligt dan jouw antwoord.

Ongelofelijk wat mag je trots zijn op jezelf! Alle uitdagingen in het doolhof trotseerde je nu allemaal alleen. Je had het jezelf ook iets makkelijker kunnen maken. Wat zie je staan als je vanuit het middelpunt om je heen kijkt? Zie jij wat ik zie? Er staat een uitkijktoren.

Uitkijktoren

Wat is de toegevoegde waarde van de uitkijktoren in het doolhof?

Stel je voor je loopt al tijden rond met de vraag; ‘Wat wil ik echt?’. Je verzamelt alle moed en vraagt eens rond in jouw omgeving. Je bent op zoek naar informatie, zodat jij weer verder kan. Je legt je omgeving verschillende vragen voor. En wat gebeurd er? De één na de ander lijkt heel duidelijk uit te kunnen leggen wat goed bij jou past. Antwoorden vloeien in overvloed. Antwoorden op dé vraag waar jij al tijden mee rond loopt. Voor sommigen kan hier een gevoel van frustratie ontstaan; ‘Is het écht zo simpel? Die antwoorden had ik toch zelf ook kunnen bedenken!’.

De mensen die jij net om hulp hebt gevraagd, staan al enige tijd in de uitkijktoren bij jouw doolhof. Zij kunnen het doolhof van bovenaf zien én zien daardoor heel erg duidelijk welke weg jij het beste kan nemen. Zij worden niet geconfronteerd met alle uitdagingen op jouw pad. Zij staan niet op een doodlopend pad, zij trotseren niet de weg met doornstruiken, zij ervaren niet het uitzichtloze gevoel van een eindeloze weg bewandelen. Ze staan veilig in de uitkijktoren te kijken naar jouw worstelingen in het doolhof. Overigens enorm bereidwillig om jou te helpen. Alleen dan is het wél aan jou om in het doolhof een beroep te doen op de navigatie, die aanwezig is.

Omgeven door de hoogte van de meters groene heggen sta je in je doolhof. Je weet nu dat er een uitkijktoren is. Gedachten kunnen opnieuw passeren: ‘Ze zien mij toch niet, als ik hulp nodig heb’. Je vergist je! Echt. Ze staan er voor jou. Hoog in de uitkijktoren. Zij zien jou wel. Alleen jij ziet hun niet. Probeer het maar eens. Gebruik je stem om letterlijk om hulp te vragen. Je hoeft niet alleen in het doolhof te blijven dolen, want je bent niet alleen. Vraag om hulp, als je daar tussen al die groene heggen staat. Ik ben ervan overtuigd, dat je snel advies en navigatie zal krijgen vanuit de uitkijktoren.

‘Wat wil ik echt?’

De vergelijking met een doolhof geeft de vraag; ‘Wat wil ik echt?’ een duidelijk beeld. Om deze vraag voor jezelf te beantwoorden is het belangrijk om je te beseffen, dat het antwoord op deze vraag in stappen gaat. Je kan niet in één keer hét ultieme antwoord op deze vraag vinden óf in één keer vanuit het niets in het midden van het doolhof belanden.

De beantwoording van deze vraag kost simpelweg gewoon tijd. Gun jezelf dan ook de tijd en de ruimte voor jouw eigen onderzoek én vraag om hulp als je dat nodig hebt. Wees vooral niet te hard voor jezelf. Iedereen die het pad van deze vraag bewandelt komt uitdagingen, worstelingen, pijnlijke, angstige en onzekere momenten tegen. Vergeet dan nooit, dat juist al deze momenten bij zullen dragen aan jouw persoonlijke groei en ontwikkeling.

Op het moment dat jij de keuze maakt om de vraag te gaan onderzoeken, dan maak je die keuze vanuit jouw hart. Het realiseren van de prachtige spreuken en teksten komt vanaf dat keuzemoment steeds dichterbij. Volg je hart, doe wat je écht wilt en de aller belangrijkste: ‘Durf te kiezen voor jezelf!’

Ondernemersverhaal

Ik+jij=wij. Wij versterken elkaar!Ondernemersverhaal

Hoe zit het nou precies bij CleverCoaching? Ik of wij?

Op de website spreek je over wij, alleen ik volg coaching bij jou en het is toch jouw bedrijf? Één van mijn klanten had mijn website gelezen en vroeg zich af hoe het nou precies zit bij CleverCoaching. Ontzettend fijn, dat hij de ruimte voelt om deze vraag bij me voor te leggen. Want als hij deze vraag heeft, dan kan het ook zijn, dat jij deze vraag hebt. Tijd voor opheldering.

Wie ben ik?

Ik ben de dame op de foto’s van CleverCoaching en mijn naam is Hilda Clevering. 4,5 jaar geleden startte ik mijn bedrijf. Als je even verder kijkt, dan zie je ook dat mijn achternaam op een ‘clever’ manier is opgenomen in mijn bedrijfsnaam, nl; Clever-Coach-ing. CleverCoaching is dan ook mijn bedrijf. Ik neem je graag mee in mijn ondernemersverhaal, zodat ik je een duidelijk beeld kan geven hoe ‘ik’ uiteindelijk ‘wij’ is geworden.

Even terug in de tijd; het ontstaan van CleverCoaching

Ik zal dit moment nooit vergeten en daarom kies ik er bewust voor om het ontstaan van CleverCoaching uitvoerig, met jullie te delen. Mocht jezelf rondlopen met ideeën om voor jezelf te gaan beginnen, dan hoop ik je met mijn verhaal te inspireren.

Op zoek naar de volgende stap in mijn leven. Ik zette letterlijk stappen op mijn trap naar zolder. Op zolder had ik nog ergens een oude behangrol staan. Ik wist dat ik aan een A4tje, dit keer echt niet genoeg zou hebben. Met mijn behangrol onder de arm, liep ik de treden van de trap af naar beneden. Onderweg pakte ik een bak met kleurstiften, zodat ik kleur kon geven aan mijn volgende stappen.

In de woonkamer rolde ik de behangrol uit. Het papier was wit en leeg. Ik pakte een kussen, de kleurstiften en ging op de grond zitten. Ik pakte de eerste kleur uit de bak met kleurstiften en deed de vervolghandelingen allemaal intuïtief. Mijn hand begon met schrijven en maakte tekeningen. Het leek alsof alles vanzelf ging. Binnen een hele korte tijd visualiseerde ik alle dingen die voor mij belangrijk waren.

Wie ben ik? Wat wil ik? Wat vind ik belangrijk in mijn leven? Waar krijg ik energie van? En de laatste vraag, die ik voor mezelf beantwoorde: Hoe wil ik dit allemaal gaan bereiken? Binnen een paar uur tijd had ik letterlijk bijna een behangrol vol geschreven. Ideeën en vormgeving kwamen als vanzelf. Blijkbaar waren al deze ideeën al veel langer bij mij aanwezig. Alleen had ik er zelf nooit de tijd voor genomen om rustig alles op papier te zetten en hier echt even voor te gaan zitten.

Nadat ik de laatste punt zette op mijn behangrol, keek ik terug mijn woonkamer in. Inmiddels zat ik meters verderop. Ik zag niets anders dan mijn handschrift in véél enthousiasme veranderen. Het tempo waarmee ik had geschreven was duidelijk zichtbaar. Visualisaties van mijn dromen en ideeën stonden als tekeningen tussen al mijn geschreven stukken tekst heen.

Ik stond op en liep naar de keuken. Enigszins vol verbazing, dat ik in een paar uur tijd een behangrol had volgeschreven. In de keuken opende ik een fles rode wijn en schonk mezelf een glas in. Met mijn glas wijn liep ik terug naar mijn behangrol in de woonkamer. Een voor mij waardevol belangrijk moment van bezinning in mijn leven.

Ik begon met het lezen van al mijn stukken en begon bij het begin. Stap voor stap liep ik langs het papier en las ik al mijn ideeën. Af en toe stond ik stil om mijn eigen tekst en visualisaties binnen te laten komen. Mijn hart ging sneller kloppen van alle ideeën, die ik las. Ik voelde de energie door mijn lichaam stromen. Er verscheen een lach op mijn gezicht en die werd alleen maar groter. Aan het einde van de behangrol, zat ik met een smile op mijn gezicht van oor tot oor. Ik nipte aan mijn glas wijn en voelde me intens gelukkig. Terugkijkend de woonkamer in, realiseerde ik mij in een gelukzalig moment; dit is wat ik wil! Ik start mijn eigen bedrijf.

Ik startte als ondernemer en ‘ik’ werd al snel ‘wij’

In de jaren als ondernemer merkte ik al snel, dat ik mijn ideeën voor mijn bedrijf zelf vorm wilde blijven geven. Alleen merkte ik ook in de praktijk, dat ik in de uitvoering te weinig ‘mankracht’ kon bieden.

Sommige trainingen waren qua aantal deelnemers te groot om de kwaliteit die ik voor ogen had, alleen vorm te geven. Soms kreeg ik een concrete vraag van een klant; “Ik ben op zoek naar een coach. Alleen wil ik gecoacht worden door een man, kan je dat ook bieden?”. En de workshops vroegen op momenten ook extra handen om iedere deelnemer de begeleiding en ondersteuning te geven, die ze stuk voor stuk verdienden.

Het is een greep uit een aantal praktijkvoorbeelden. Uiteraard zijn er nog veel meer op te noemen. Alleen denk ik, dat de kernbehoefte van de stap van ‘ik’ naar ‘wij’ door deze voorbeelden wel duidelijk is.

Als ondernemer kwam ik dus voor een nieuw vraagstuk te staan; Hoe wil ik mijn bedrijf verder vorm geven? Mijn drijfveren voor mezelf en voor CleverCoaching, wilde ik niet uit het oog verliezen. Ik stond stil bij mijn drijfveren; passie, werken vanuit mijn hart, gevoelsmens, oprechte betrokkenheid, creativiteit, innoveren, positieve energie en het leveren van kwaliteit.

Ik realiseerde me goed dat de keuze van ‘Ik’ naar ‘ Wij’ een belangrijke keuze voor CleverCoaching zou zijn op de lange termijn. De kritische vragen, die ik mezelf stelde:

– Wat zou de impact zijn als ik mensen in loondienst zou aannemen?
– Hoe zit het met ziekteverzuim, pensioenopbouw en het fiscale plaatje als ik mensen aanneem?
– Hoeveel risico wil ik als ondernemer nemen als ik mensen ga aannemen?

Het zijn vragen geweest, die een aantal weken door mijn hoofd zijn gegaan. Met name het besef dat ik een keuze zou moeten maken. Het hele denkproces ging me echt niet in de koude kleren zitten. Eerlijk, ik vond het ontzettend spannend om de knoop door te moeten hakken.

Ik verzamelde uit mijn netwerk input van verschillende professionals. En zocht professionals op die qua persoonlijkheid verder van mijn eigen persoonlijkheid af stonden. Simpelweg, omdat ik een compleet beeld voor mezelf wilde vormen en de voor CleverCoaching juiste keuze wilde maken.

Knoop doorgehakt; ik+jij= wij én wij versterken elkaar!

De optelsom die ik uiteindelijk maakte, bepaalde voor mij dé doorslag in mijn keuze. Ik+jij= wij én wij versterken elkaar! Ik geloof in het versterken van elkaar en niet per definitie in concurrentie. Concurrentie kan heel gezond zijn. Alleen wist ik dat ik veel meer energie zou krijgen van samenwerkingen. Waarbij het belang van beiden versterkt zou worden op de korte en lange termijn.

Ik had mijn keuze gemaakt en koos voor het versterken van mijn dienstverlening en uitbreiding met freelancers. Iedere freelancer heeft tenslotte zijn eigen bedrijf, passie, gedrevenheid en heeft net als ik als ondernemer, ook een belang in het genereren van eigen omzet om zijn/ haar eigen bedrijf te blijven behouden.

Op zoek naar de freelancers, die bij CleverCoaching passen. Om het mezelf niet al te moeilijk te maken, bleef ik dichtbij mezelf en stelde mezelf de volgende vraag; “Wat vind ik belangrijk binnen de dienstverlening van CleverCoaching? Ik vind het belangrijk, dat mijn klanten de vooruitgang boeken die ze voor ogen hebben.

Resultaatgericht
– Ik vind het belangrijk, dat mijn klanten voelen dat CleverCoaching anders is en écht betrokken is bij de ontwikkeling van mijn klanten.

Sensitief
– Ik vind het belangrijk, dat mijn klanten verast worden door creatieve, out-of-the-box dienstverlening en praktische handvaten ontvangen waar ze nog niet eerder aan hebben gedacht.

Creatief en Innovatief
– Ik vind het belangrijk, dat mijn klanten het gevoel hebben dat ze worden gehoord en een sparringpartner hebben waar ze op communicatief gebied mee kunnen levelen.

Sterk communicatief vaardig
– Ik vind het belangrijk, dat mijn klanten kunnen terugvallen op een breed ontwikkelde kennis van een trainer, coach of een procesbegeleider.

Brede algemene ontwikkeling
– Ik vind het belangrijk, dat mijn klanten niet de beleving van standaard coachformulieren en een standaard programma voor trainingen en workshops ervaren.
Mensen-mensen, intuïtieve gevoelsmensen, die werken vanuit hart en verbinding

De uitwerking gaf mij overzicht en handvaten om de freelancers te vinden waar ik naar op zoek was. Ik heb de freelancers dan ook op korte termijn kunnen vinden. Het zijn dé freelancers die bij mij, mijn bedrijf en het aller belangrijkste; bij mijn klanten van CleverCoaching passen.

Freelancers met een prachtig <3

Inmiddels heb ik een team met fantastische freelancers verzamelt. Ieder met zijn/ haar eigen kwaliteiten, die versterkend op elkaar werken. We delen met zijn allen dezelfde overtuiging; “Werken met mensen, vraagt een oprechte verbinding vanuit je eigen hart”. Ik+jij=wij geworden. Het is een optelsom waar ik in geloof en waar wij als team samen voor staan.

Neem je contact op met CleverCoaching, dan heb je contact met mij. Lees je de blogteksten, coachverhalen of teksten op social media, dan lees je meestal mijn teksten. Volg je trainingen en/ of workshops, dan ontmoet je ‘wij’. Ben ik als coach voor jou niet de sterkste match voor jouw ontwikkeling, dan vind ik de freelancer die wel bij je past en dat maakt ook ‘wij’.

Op deze manier is CleverCoaching ‘wij’ en daar ben ‘ik’ als ondernemer, mens en professional ontzettend trots op.

Inspirerende ondernemersgroet,
Hilda

Schaduw kanten

Schaduwkanten in jezelf

Schaduw

“Ik omarm het licht en de liefde weer in mezelf”

Hoe herken je jouw schaduw?

Wanneer er licht is, dan is er ook een schaduw. Beiden zijn aanwezig in ons allemaal. Dansen met mijn schaduw, is een coachverhaal van één van onze coachklanten. Het coachverhaal gaat over de strijd die je kan ervaren tussen de lichte en donkere kant in jezelf.

Vallen

Op de tonen van de muziek danste ik jaren vol overgave met mijn schaduw. Ik liet me op momenten, dat ik weg stapte uit het licht en de liefde voor mezelf misleiden in de dans van mijn schaduw. De schaduw nam het maar al te graag van me over.

Misleiding vormde een duisternis in mezelf. Niet in het moment dat de schaduw de dans van mij over nam. Ik voelde me fantastisch, dacht ik. Niemand kon mijn dans vanuit de schaduw weerhouden. Overvallen door een duistere kant in mezelf, die zich uitte in recalcitrant, opstandig, dominant en agressief gedrag. De hele wereld kon op mijn dans momenten met mijn schaduw, letterlijk in het donker wegvallen.

Dansen in de donkere, duistere delen van mezelf. Angstaanjagend was elke ochtend daarna als ik wakker werd. Normen, waarden en overtuigingen, waarmee ik in het dagelijks leven mijn leven leefde. Ze stonden haaks op mijn gedrag van de nacht ervoor.

Wakker worden en beseffend dat ik keer op keer werd overvallen door een gevoel van schaamte en vooral met ontzettend veel kritische vragen aan mezelf. Welk risico had ik genomen? Zou ik dat “normaal” gesproken ook hebben gedaan? Waarom heb ik het zover laten komen? Waarom heb ik me zo ontzettend laten gaan?

De rush die ik voelde na een beleving van een nacht dansen met mijn schaduw, werkte voor mij letterlijk verslavend. De adrenaline overwon, zelfs nog de dag erna. Ook al passeerden er de nodige kritische vragen. Ik parkeerde de antwoorden en stopte ze vanuit schaamte snel weg in mijn eigen schaduw, dan was het er niet meer, dacht ik.

Na jaren te hebben gedanst met mijn schaduw, begon ik er in het dagelijks leven last van te krijgen. Mensen die me zo dierbaar waren, trapte ik letterlijk steeds verder bij me vandaan. Mijn leven begon overschaduwt te raken, door mijn eigen schaduw.

Frustratie, onmacht en de enorme verwarring in mezelf was compleet. Mijn schaduwgedrag had ik jaren toegelaten, geaccepteerd en omarmt. Alleen werd ik nu volledig overweldigt door de impact van alle negatieve gedragingen van mijn schaduwkant.

De risico’s voor mezelf werden steeds groter. Mijn eigen veiligheid nam ik niet meer serieus, tenslotte was ik altijd onoverwinnelijk en kon ik in mijn eentje de hele wereld aan.  Ik voelde me sterk en onoverwinnelijk in de momenten dat mijn schaduw aanwezig was en me voorzag van een enorme adrenaline rush.

Alleen de gevoelens daarna, begonnen me letterlijk op te vreten. Ik raakte verbitterd, verloor mijn gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen en kon mezelf niet meer zien vanuit het licht. Laat staan de liefde voor mezelf voelen. Mijn zelfdestructieve gedrag, vanuit het dansen met mijn schaduw, maakte mij als mens volledig kapot, ook in mijn dagelijks leven.

Leren

Dankbaar ben ik nog steeds elke dag voor het licht dat mij werd aangereikt. Na opnieuw een enerverende nacht met mijn schaduw te hebben gedanst. Ik kreeg een harde en confronterende spiegel van iemand die me ontzettend dierbaar is en mij géén moment in mijn proces uit het oog heeft verloren. De juiste spiegel op het juiste moment. De confrontatie had ik nodig om weer het licht en de liefde voor mezelf te vinden. Woorden confronterend en zo liefdevol  en puur gesproken uit liefde voor mij.

Liefde voor mij. Ik zocht liefde. Puur en oprecht, dat is waarvoor ik leef en vecht. Alleen verloor ik me in het gevecht met mijn schaduw. Ik verloor letterlijk, bijna alles, wat me dierbaar was. Mijn schaduw bracht mij dus compleet het tegenovergestelde van wat ik wilde in mijn leven.

Mijn schaduw misleide, verkleinde en vertroebelde mijn zicht op mezelf. En eerlijk is eerlijk, ik liet me maar wat graag misleiden op die momenten. Alleen incasseerde ik vervolgens de ene klap naar de ander, afwijzingen en vooral ontzettend veel respectloos gedrag. Nu besef ik me, dat juist deze elementen de schaduwkant in mezelf voedde en uitvergrote.

Opstaan

Inmiddels heb ik diverse coachgesprekken met mijn coach gehad. Ik ervaar weer licht in mijn leven.

Positiviteit, respectvol gedrag, erkenning, herkenning en acceptatie. Stap voor stap hervind ik deze prachtige elementen in mijn leven en in mijn sociale omgeving. De adrenaline rush, die ik dacht nodig te hebben in mijn leven is een rush die ik nu uit liefde en positiviteit voor mezelf weet te halen.

Ik omarm en koester het licht en de liefde in mezelf. De schaduwkanten en het dansen met mijn schaduw trekt soms nog. Alleen weet ik nu dat ik deze momenten kan herkennen. Doordat ik het gevoel en het gedrag in mezelf herken, kan ik in het licht en de liefde voor mezelf blijven.

Het dansen met mijn schaduw is één van de grootste worstelingen in mijn leven geweest. Waarin ik nu bewust de keuze maak om deze dans over te slaan. Ik verdien het om in het licht te blijven en de intense liefde voor mezelf en deze wereld te voelen.

Dansen, doe ik nu vanuit mijn eigen licht. Én alleen met diegene, die zijn of haar leven ook met licht en liefde verreikt.

Wil jij meer weten over de schaduwkanten in jezelf?

Voel je vrij om vrijblijvend contact op te nemen met één van onze coaches. De coaches kunnen jou informeren óf coaching ook bij jouw persoonlijke situatie aansluit.

Wil je eerst meer weten of lezen over schaduwkanten in jezelf, dan kunnen wij onderstaande literatuur aanbevelen. De literatuur sluit aan bij het coachverhaal “Dansen met mijn schaduw”.

Literatuur:  Connie Zweig en Jeremiah Abrams ISBN 9789021585673

Patronen

Patronen doorbrekenPatronen doorbreken

Ieder mens leeft in bepaalde patronen

Patronen ontdekken, verbanden leggen, niets is wat het lijkt geweest. De wereld om je heen gaat door, terwijl jouw eigen wereld stil lijkt te staan. Vaak vertelde je het geen dat anderen wilden horen en liet je zien wat anderen wilden zien. Je verloor jezelf en jouw eigen identiteit.

Bewust of onbewust heb je altijd ervaren dat je anders denkt, voelt en bent. Je zoekt begrip en vertrouwen van de mensen in je directe omgeving. Je wilt gezien worden, zoals jij jezelf ziet. Je bent een andere weg ingeslagen. Je wilt meer verdieping en zoekt mensen om je heen die je begrijpen.

De afstand naar de mensen in je directe omgeving lijkt met de dag groter te worden. Gelukkig, ontmoet je ook nieuwe mensen en ervaar je nieuwe inzichten. De inzichten zijn prikkelend en stimuleren jou om daadwerkelijk met jouw eigen intensiteit te gaan leven. Je verandert en bent klaar met de hoeveelheid oppervlakkigheid waarmee anderen om je heen hun leven dagelijks leven.

Het is voor enkelingen weg gelegd om daadwerkelijk in hun eigen kracht te gaan staan en te blijven staan. De keuze vraagt lef en volledige eerlijkheid naar jezelf en jouw eigen gevoel. De weg is niet makkelijk. Pijnlijke constateringen en minder mooie kanten van jezelf en mensen in je omgeving zijn confronterend. Het voelt wankel en je komt momenten van twijfel, angst en onzekerheid tegen. Deze confrontatie is nodig om daadwerkelijk de verdieping en de verrijking te brengen die je zoekt.

Verrijking kruist je pad niet, verrijking en verdieping vind je in jezelf. Op het moment dat je deze in jezelf weet te vinden, vind je jouw sleutel. Vele nieuwe deuren gaan open en andere deuren sluiten. In het bezit zijn van jouw sleutel geeft jou de blijvende kracht om de voor jou juiste keuzes in jouw leven te maken.

Achtbaan

Het leven is als een achtbaanHet leven is als een achtbaan

Het leven is als een achtbaan: adrenaline, grenzen verleggen, jezelf tegenkomen, jezelf verliezen of kwijtraken, intens genieten, een roes en dan stopt de rit in jouw achtbaan.

Zoveel gevoelens die je in een korte tijd ervaart en beleefd, zo intens dat de tintelingen nog door je lichaam gaan.

De rust, met beide benen op de grond, even uitstappen, afstand nemen, zodat de volgende rit minder van alles is. Net zo lang totdat er voor jezelf een balans is en je niet overspoeld en/ of achtervolgt word door de emoties uit eerdere ritten.

Achtbanen in pretparken hanteren grenzen voor het wel of niet instappen in de volgende achtbaan. De grenzen voor het instappen in de volgende achtbaan in jouw leven bepaal jezelf. Het is belangrijk dat je jouw vorige achtbaan achter je hebt gelaten, zodat je vol overgave je nieuwe achtbaan mag ontdekken.

Vergeet niet om af en toe je rust en je tijd voor jezelf te nemen om alle nieuwe ervaringen in je op te nemen. Verleg vervolgens je grenzen, creëer je uitdagingen en bovenal: geniet van elke nieuwe achtbaan die in jouw leven je pad kruist.