diepgang

Nieuwsgierigheid

Mijn oprechte nieuwsgierigheidNieuwsgierigheid

Hoe vaak stel jij de vraag waarom?

Nieuwsgierigheid het zit in mijn genen. Al zo lang ik me kan herinneren wil ik ontdekken, verkennen, onderzoeken en vooral leren. Ik weet nog dat mijn leraar geschiedenis mij inspireerde in één van zijn monologen voor de klas. Stel jezelf altijd de vraag “Waarom?” En als je een antwoord krijgt en je hebt het gevoel dat je nog niet alles weet, dan herhaal je de vraag “Waarom?” gewoon nog een keer. Net zo lang totdat jij tevreden bent met het antwoord dat je hebt gekregen.

In de loop der jaren heb ik gelukkig geleerd dat er meer open vragen zijn dan alleen de “Waarom?” vraag. Ik onderzoek nog steeds graag en denk dan graag met een glimlach op mijn gezicht terug aan de monoloog van mijn leraar geschiedenis.

Doorvragen en de vraag achter de vraag stellen. Voor sommige docenten,  die mij als leerling tegenkwamen, was ik natuurlijk soms heel vervelend. Ik wilde tenslotte altijd meer weten. Af en toe werd ik afgekapt en dan betrapte ik mijn docent op het rood aanlopen en blozen voor de klas. Niet erg en ik hield dan vaak wel snel mijn mond. Hij zal het antwoord op mijn vraag vast niet geweten hebben. Na schooltijd sprong ik dan op mijn fiets en dan reed ik direct door naar de bibliotheek. Mijn nieuwsgierigheid en de vraag die ik had gesteld, kon ik simpelweg niet loslaten. In de bibliotheek zocht ik dan net zolang tussen de boeken, totdat ik het antwoord had gevonden.

Trots en enthousiast verscheen ik dan de volgende dag op school. Ik zocht de leraar op om mijn gevonden antwoord te delen. Alleen merkte ik dat dit mij niet altijd in dank werd afgenomen. Eerlijk, ik begreep er op mijn jonge leeftijd helemaal niets van. Het voelde voor mij tenslotte alsof ik iets heel goed had gedaan. Mijn enige intentie was om de leraar te verrijken in zijn kennis. De rauwe en koude reacties, die ik soms kreeg konden me echt flink uit balans brengen.

Inmiddels ben ik wijzer, heb ik meer levenservaring en ben ik zelf trainer-coach. Ik begrijp al jaren waarom mijn enthousiasme, trots en het willen delen van kennis zo rauw en koud werd ontvangen. In mijn onbevangen onbewuste jeugdigheid raakte ik de docenten spot-on in hun ego. Mijn intentie was nooit om docenten te raken en pijn te doen. Ik wilde ze helpen en laten groeien in hun eigen vakgebied. Alleen onbewust raakte ik ze veel harder dan dat ik toen dacht.

Ik hoop nu terugkijkend, dat ik deze docenten wel een andere verrijking heb mogen brengen. Niet per definitie een verrijking in de materie en kennis. Wel een verrijking van de groei die zij nog konden maken in hun zelf. Groei, die zou bijdragen aan hun bekwaamheid als docent.

Nieuwsgierig zijn. Het heeft mij ontzettend veel in mijn leven gebracht. Positieve en negatieve ervaringen. Beiden heb ik altijd vanuit mijn eigen nieuwsgierigheid bij mezelf onderzocht. De rauwe en koude reacties kan ik gelukkig  al jaren omarmen. Ik ben me bewust van mijn eigen nieuwsgierigheid, kennis en wat deze overdracht aan impact kan realiseren bij een ander. Zolang ik weet dat mijn intentie van overdracht de juiste is, dan is het voor mij goed.

Ik ervaar nu het gevoel van dankbaarheid voor de rauwe en koude reacties, die ik soms nog steeds ontvang. Mocht je je afvragen of ik dan blij word van de vaak gefrustreerde, agressieve toon in communicatie? Ja, want ik kan er nu doorheen kijken. Ik ben me nu in het moment bewust dat ik de ander op een gevoelige mooie plek in zichzelf heb geraakt. En in die plek waar ik de ander raak, zit nog een mooie les verborgen. Het is een les waar de ander nog verder in kan leren en ontwikkelen. Alleen is het wel aan de ander om deze les vanuit nieuwsgierigheid voor zichzelf te onderzoeken.

Frustratie, agressie, woede en verdriet het zijn emoties waar je ontzettend veel van kan leren. Ben jezelf nieuwsgierig? Ga dan eens op onderzoek uit bij jezelf. Het is belangrijk om dichtbij jezelf te blijven. Stel jezelf eens een paar vragen:  “Waar komen jouw gevoelens vandaan?”,  “Hoe komt het dat je geraakt word door de ander?” en ” Wat voor gevoel roept het bij jou op?”.  Ieder antwoord brengt jou een stap verder in jouw eigen nieuwsgierige ontdekkingstocht.

Nieuwsgierigheid is voor mij een zegen in mijn leven. Ik mag blijven onderzoeken, leren en ontwikkelen. Mijn oprechte nieuwsgierigheid is dan ook dé rode draad in mijn leven als mens en professional. Het brengt mij keer op keer de energie, inspiratie en vooral mijn enorme plezier in mijn werk. Iedere dag opnieuw. Én dat gegeven maakt mij een nieuwsgierig en vooral gezegend mens.

Inspirerende groet,

Hilda

Anders

Anders zijnAnders zijn

Ken je dat gevoel? Anders zijn.

Stel je voor iemand toont belangstelling en vraagt je waarom jij je anders voelt? Lukt het jou dan om een antwoord en uitleg te geven.

Vaak zijn de antwoorden op deze vraag voor jou helemaal niet zo ingewikkeld. Alleen is het vaker de vraag of degene die belangstelling toont, jou ook volledig zou kunnen begrijpen.

Zoeken, aftasten en afstemmen op de ontvanger van jouw boodschap. Het kan een enorme kwaliteit van jou zijn geworden, die je vaak in de loop van de jaren zelf hebt ontwikkeld. Praktisch, alleen geeft deze afstemming op de ander niet altijd een bevredigend gevoel.

Het gevoel van anders zijn en blijven afstemmen op de ander, kost ongemerkt vaak veel energie. Waarschijnlijk gaat het jou met de nodige eenvoud af en stem je inmiddels met twee vingers in je neus af op de ander. Dat kost toch geen energie zou je denken. Het is tenslotte makkelijk.

Ben jij in je gevoel van anders zijn op zoek naar de volgende dingen in jouw leven?

  • Ik ben op zoek naar diepgang
  • Ik doorzie situaties op detailniveau
  • Ik hoor vaak al bij een paar woorden, waar de ander in zijn boodschap naar toe wil
  • Ik ben nieuwsgierig en leergierig
  • Ik zoek in mijn contacten verdieping met de ander
  • Ik zie met de nodige eenvoud oplossingen, mogelijkheden en creëer kansen
  • Ik ben ontzettend veelzijdig in denken en doen

Vraag jezelf dan nog eens af of de afstemming met de ander voor jou niet té makkelijk is.

Hoe zorg jij ervoor dat jezelf jouw voeding krijgt? Afstemmen op een ander is één. Alleen wanneer jij jezelf niet prikkelt in de dingen die voor jou belangrijk zijn, kan je volledig leeglopen. Sleur, vermoeidheid, lusteloosheid, eenzaamheid en intense woede en verdriet over jouw gevoel van anders zijn liggen snel op de loer.

Label: anders zijn

In een kennismakingsgesprek met één van mijn nieuwe klanten luister ik met volle aandacht naar mijn nieuwe klant.

Hokjes_24112015Alle mogelijke diagnoses en labels zijn in de afgelopen jaren aan haar, haar familie en vrienden in haar omgeving gegeven.

De passerende diagnoses; Asperger, ADHD, PDDNOS, ADD, Autisme en Hoog gevoeligheid.

Op het moment dat ik aan haar vraag wanneer zij de diagnose zelf heeft gekregen. Duurt het even voordat ik een antwoord krijg. Uiteindelijk is haar antwoord; op de basisschool. Hardop rekenend, beseft ze zich, dat de diagnose ruim 20 jaar geleden aan haar is meegegeven.

In haar verhaal, waarin ze uitlegt waarom ze nu coaching nodig heeft, weet ze alle verbanden te leggen naar de theoretische kaders van de verschillende diagnoses. Treffend, scherp en ook haar familie en vrienden koppelt ze in haar verhaal aan dezelfde theoretische kaders.

Ik vraag haar welk gevoel ze heeft bij de uitleg die ze geeft? Diepe zucht. Ik vind het dodelijk vermoeiend om elke keer deze uitleg te geven. Diagnoses, labels en alle bijbehorende oordelen en vooroordelen. Heel eerlijk. Ik kan er eigenlijk niet zoveel mee.

Waarom geef je jouw uitleg dan op deze manier? In de afgelopen 20 jaar heb ik in de praktijk ervaren, dat mensen mij dan beter begrijpen. Ik vertel dan welke diagnose erbij mij is gesteld en vaak word er dan instemmend geknikt. Wat veranderd er dan voor jou in het contact als je dit verteld? Mensen reageren begripvoller en het lijkt dan alsof ze mij begrijpen.

En begrijpen ze jou dan ook echt zoals jij het graag zou willen? Het blijft even stil aan de andere kant van de tafel. Uiteindelijk geeft ze een volmondig eerlijk antwoord: Nee. Uitleg geven over wat voor mij werkt en waarom bepaalde dingen voor mij belangrijk zijn, maakt me steeds vaker heel erg verdrietig. Ik voel me anders en vaak helemaal niet begrepen door anderen.

Hulp voor mijn gevoel van anders zijn

In de afgelopen 20 jaar heeft ze al diverse trajecten doorlopen. Vaak op de momenten dat het gevoel van verdriet, eenzaamheid en onbegrip voor haar te overweldigend aanwezig waren.

Door de reeds aanwezige kennis, nieuwsgierigheid en de enorme diepgang, kon ze de trajecten letterlijk vaak al aan de voorkant uittekenen. Formulieren, vraagstellingen een volgend gesprek waar ook vragen en de route in het traject voor haar al duidelijk waren. Ze heeft zelfs ervaren dat een hulpverlener na een paar gesprekken aangaf; “Ik kan je niet verder ondersteunen. Je hebt alles voor jezelf zo ontzettend helder, dat ik niet weet wat ik nog meer voor je kan doen.”

Ondanks dat ze niet altijd de aansluiting in diepgang kon vinden, besloot ze keer op keer, naast de trajecten de nodige zelfstudie op te pakken. Deze combinatie, die ze zelf creëerde bracht haar dan toch een bepaalde voldoening en zorgde er voor even voor, dat ze zich beter voelde.

Het gevoel van onmacht is echter sterk hoorbaar. Ze zou zo graag de hulp willen, die aansluit en haar wél de verdieping brengt. De hoeveelheid doorlopen trajecten beginnen haar inmiddels het gevoel te geven, dat er echt iets mis is met haar. Er is toch géén mens, die in zijn leven zoveel trajecten doorloopt. Frustratie, klinkt helder door in haar stem.

Waarom ben ik zo anders? Ik zou graag aansluiting willen vinden bij anderen. Alleen mis ik bijna altijd de diepgang en doe ik niets anders dan me constant afstemmen op het niveau van de ander. Ik mis de prikkels die voor mij belangrijk zijn. Het zou fijn zijn als ik ook een keer het gevoel van uitdaging en inspiratie van een ander zou kunnen ontvangen. Ik merk in de praktijk, dat anderen mij hier voor benaderen.

Alleen waar kan ik iemand vinden, die mij kan verrijken. Moedeloos, enigszins aangeslagen zit mijn nieuwe klant met tranen in haar ogen voor mij.

Anders zijn; is jezelf durven zijn

get-out-of-the-boxHet gevoel hebben dat je anders bent, kan een hele uitdaging zijn voor jezelf.

Vooral als je de verwachting hebt, dat iedereen op dezelfde manier als jij snel kan schakelen, sterk kan aanvoelen en een ontzettende behoefte heeft aan diepgang. Deze verwachting hebben, brengt in de praktijk vaak teleurstellingen.

De sleutel van het gevoel van anders zijn is zelfacceptatie; jij mag volledig zijn zoals je bent. Zelfacceptatie kan in het gevoel van anders zijn een enorme uitdaging zijn. Helemaal wanneer je de overtuiging hebt, dat er géén of weinig mensen om je heen zijn die jou volledig kunnen begrijpen. Ook jij hebt het gevoel van erkenning nodig. Net zoals ieder mens.

Er zijn veel meer mensen, die het gevoel van anders zijn ervaren. Waarbij de meesten constant aan het afstemmen zijn op een ander. Anders zijn; is volledig jezelf durven zijn. Op het moment dat je deze stap voor jezelf kan maken, zal je ervaren dat er meer mensen met hetzelfde gevoel van anders zijn jouw pad kruizen.

Ben je op zoek naar een coach, die jou in jouw gevoel van anders zijn kan ondersteunen? Voel je vrij om contact met mij op te nemen. Ik kan je de diepgang bieden waar jij naar op zoek bent. Ik ben anders én anders zijn is de rode draad in mijn dienstverlening.

Diepgang

Op zoek naar diepgang Diepgang

Diepte, verdieping, diepgang

– Hoe vaak ontmoet jij mensen die op zoek zijn naar de vraag achter de vraag?

– Hoe vaak ontmoet jij mensen die daadwerkelijk en oprecht geïnteresseerd zijn in het antwoord dat jij geeft?

– Hoe vaak ontmoet jij mensen die oprecht en met volle aandacht kunnen luisteren?

Hoeveel diepgang kan je realiseren in gesprekken, wanneer je al deze vragen met een negatief antwoord hebt moeten beantwoorden.

Bewegen aan de oppervlakte lijkt voor velen veilig. Alleen weet je wat beangstigend is; alle onderliggende niet uitgesproken en niet verwerkte emoties liggen allemaal in de diepte.

Uiteraard is een ieder vrij om eigen keuzes te maken. Wanneer ik om me heen kijk, zie ik steeds meer mensen zich naar de oppervlakte bewegen. Het lijkt haast een opgelegde wens van velen te zijn om diepgaande en confronterende vragen te willen ontwijken en mijden. Gewoon te leven, geleefd te worden en ik vraag me op momenten dan ook daadwerkelijk af óf de keuze voor de oppervlakte bewust gemaakt word.

Hoe zou het zijn als mensen daadwerkelijk op bovenstaande vragen volmondig; vaak, veel of altijd zouden kunnen antwoorden. Volgens mij zou het diepte, verdieping en diepgang brengen, die voor een intense verbinding met elkaar zorgt.

Mensen zijn van nature op zoek naar verbinding met elkaar in relaties, vriendschappen, kennissen en familiebanden. Het voelen van verbinding is er in vele soorten;

– Soms heb je behoefte aan een oppervlakkig gesprek, even geen diepgang of vragen.
– Soms heb je behoefte aan warmte en een knuffel en geen woorden.
– Soms heb je behoefte aan een arm om je heen, bemoedigend en vol vertrouwen en geen woorden.

– Soms zoek je een luisterend oor voor de momenten dat je daadwerkelijk gehoord zou willen worden. Zonder oordeel van de ander, zonder voorbeelden van de ander uit eigen ervaringen, zonder interpretaties en daadwerkelijk in alle rust en ruimte gehoord en vooral gezien worden om wie jij bent.

Zou het dan voor deze momenten niet ongelofelijk waardevol zijn om de eerder genoemde bovenstaande vragen volmondig met vaak, veel of altijd te beantwoorden.

Koester degenen in jouw leven, die daadwerkelijk met volle aandacht de tijd en de ruimte nemen om naar jou te luisteren. Zij brengen jou de diepte, verdieping en diepgang die jij verdient op de momenten dat jij het nodig hebt.