leergierig

Autodidact

Huh? Een… Auto-di-wat?!Autodidact

Even voorstellen. Ik ben een autodidact.

Vanaf de andere kant van de tafel word ik aangekeken met ogen zo groot als schoteltjes. Huh, een Auto-di-Wat?!
Nog steeds onbekend terrein voor de meesten én dat is jammer. Tijd voor een column over mijn eigen autodidact zijn. Ik ben tenslotte niet de enige autodidact. De reactie “Auto-di-wat?” ontvang ik dan ook vast niet als enige.

Wat is jouw achtergrond?

Op het moment dat ik deze vraag krijg, dan beantwoord ik de vraag net zo breed als die gesteld word. Vaak is al snel de volgende vraag; welke studies heb je gedaan? In een kennismaatschappij, als de onze, is een diploma of afgeronde studie kunnen noemen vaak ontzettend belangrijk en enorm vanzelfsprekend.

Alleen op het moment dat ik mijn afgeronde studies bespreek, dan ontstaat er vaak verbazing aan de andere kant van de tafel. Simpelweg, omdat het voor de meesten niet te plaatsen is waar ik dan mijn kennis vandaan heb gehaald. Inmiddels draai ik de vraag dan ook om; Welke studie denk je dat ik heb gedaan? In ieder gesprek waar ik de vraag omdraai, valt er altijd een stilte aan de andere kant. Vervolgens passeren de meest brede en verrassende studies.

Een greep uit de meeste HBO en universitaire studierichtingen die op mij geplakt zijn: Psychologie met stip op nummer 1 en dan in willekeurige volgorde; Cultuur wetenschappen, Sociale wetenschappen, Maatschappelijk Werk en Dienstverlening, Sociaal Pedagogisch Werk/ Hulpverlener, Bedrijf- en Consumentenwetenschappen, Communicatie, Commerciële Economie én de diverse varianten uit Marketingopleidingen.

De breedte, die ik altijd mag ontvangen is voor mij een breedte die ik enorm koester. Ik ontvang de diverse variaties altijd als een enorm compliment. Waarom? Ik ben een autodidact én heb géén van bovenstaande in studies gevolgd.

Autodidact

Er zijn vaak maar een aantal mensen die instemmend knikken als ze het woord autodidact horen. De meerderheid reageert echter nog steeds met vraagtekens en de reactie; auto-di-wat?! Toen ik jaren geleden nog aan het solliciteren was ontving ik deze reactie met regelmaat. In een sollicitatiegesprek zag ik vaak aan de andere kant van de tafel al een cirkeltje om het woord autodidact op mijn CV staan. Het was dan ook vaak de aller eerste vraag, die mij in een sollicitatiegesprek gesteld werd. Waarbij vaak de letterlijke vraagstelling de volgende was: “Wat betekend dat woord precies?”. Ik voelde me dan vaak net een docent, die de betekenis van een woord aan het uitleggen was.

Voor een ieder, die dezelfde vraagtekens heeft bij het woord autodidact. De betekenis: “Een autodidact is iemand die zijn kennis door zelfstudie, en los van iedere begeleiding door een educatieve organisatie of opleiding, heeft verkregen.”

Hoe werkt autodidact zijn dan in de praktijk? Ik heb een aantal eigen praktische voorbeelden opgeschreven. Het zijn voorbeelden, die duidelijk weergeven hoe autodidact zijn in het dagelijks leven werkt.

1. Spons: jij geeft uitleg ik absorbeer

Stel je voor jij geeft mij vandaag een uitleg over een onderwerp dat voor mij onbekend is. Ik stel jou mijn nieuwsgierige vragen om nog meer informatie van jou te krijgen. Op het moment dat ik dan denk genoeg informatie te hebben, dan zou ik ’s avonds nog kunnen spreken voor een volle zaal over jouw onderwerp. De ontvangers van de presentatie zullen ervan overtuigd zijn dat ik dé geschoolde professional ben, die afgestudeerd is in dit onderwerp.

2. Onderzoeken, verkennen en doen

Technologie, mijn interesse lag er niet. Alleen in een wereld waar technologie in een razend tempo doorgaat, kan ik als ondernemer niet achter blijven en daar ben ik me heel erg van bewust. Ik ga op onderzoek uit, verken en de volgende stap voor mij is doen.
Online zoek ik allerlei tutorials, forums, youtube filmpjes en allerlei artikelen die kennis ondersteunend zijn om de volgende stappen voor mezelf als ondernemer te gaan maken. Ik ben een doener en probeer dan ook graag van alles uit. Soms lukt het niet of zit het even tegen. Ook dat is prima. Alleen geef ik niet op en vind ik uiteindelijk een weg om te slagen in mijn doel.

Websites bouwen, teksten SEO schrijven en linkbuilding. Allemaal termen die ik wel kende alleen ik wilde het zelf leren en doen. Inmiddels heb ik 4 websites gemaakt en zelf alle content SEO geschreven. Ook mijn nieuwe website, die vandaag ‘live’ is gegaan, heb ik zelf volledig gemaakt.

3. Documentaires en verdieping

Televisie kijken doe ik weinig tot niet. Als ik al televisie kijk, dan zijn het vaak documentaires of programma’s met diepgang waar ik iets van kan leren.
Stel je voor ik zie een documentaire of een bepaald item. Vaak ontstaan er bij mij dan vragen, die nog niet allemaal beantwoord zijn. De vragen schrijf ik op en vervolgens ga ik op zoek naar antwoorden. Ook hier maak ik gebruik van alle informatie online. Bij verwijzingen naar boeken, noteer ik het ISBN nummer om vervolgens het boek in de bibliotheek te vinden en te kunnen lezen. Om mijn opgedane kennis te toetsen bel ik ook nog weleens met dé professionals in mijn eigen netwerk. De cirkel is voor mij rond, als ik alle antwoorden op mijn vragen heb gevonden.

Autodidact en een generalist

Ik ben dus een autodidact en een generalist. In de grote lijnen en de inhoud kan ik je overweldigend enthousiasmeren over alle kennis die ik in huis heb. Alleen vind je niet al die kennis in diploma’s op mijn CV.

Vraag je je af of dat lastig is binnen een kennismaatschappij zoals wij die kennen? Dan kan ik niet anders dan volmondig deze vraag met een “ja” beantwoorden. Ik ervaar het alleen niet als lastig en eerder als een enorme uitdaging waar ik ook nu met mijn eigen bedrijf soms nog voor sta. Alle creativiteit die ik gelukkig heb, zet ik in om buiten de geijkte paden een andere weg voor mezelf te vinden. Het vraagt dus iets meer inspanning, dan dat je kan wapperen met een diploma.

Gelukkig zie ik in de afgelopen jaren verschuivingen binnen de arbeidsmarkt en ook binnen de opleidingsinstituten. Deze verschuivingen en veranderingen bieden meer ruimte voor de autodidacten onder ons. Binnen bepaalde opleidingen wordt er al meer ruimte gecreëerd, zodat je vrijstellingen kan krijgen. En ook op de arbeidsmarkt word door verschillende partijen al meer gekeken en bemiddelt op werkervaring, kennis en competenties. Dé verschuivingen die autodidacten nodig hebben om te studeren en om door de standaard geijkte sollicitatie procedures heen te komen.

Huh? Een…Auto-di-wat?

Ik hoop op minder grote ogen als schoteltjes aan de andere kant van de tafel, als ik een volgende keer uitspreek; “Ik ben een autodidact”. En mocht ik dan toch de reactie: Huh, een auto-di-wat?! krijgen, dan verwijs ik nu met een stralende lach naar mijn blog.

Ben jezelf een autodidact?

Dan ben ik ervan overtuigd, dat jij je zal herkennen in mijn blog van vandaag. Jouw autodidact zijn maakt jou uniek. Het is een fantastische kwaliteit om met de nodige eenvoud kennis op te doen en te absorberen. De kracht zit niet per definitie in een aanwezig diploma. Jouw kwaliteit autodidact zijn is echt een geschenk als je het vol vertrouwen weet in te zetten.

Voelt het voor jou nog als een uitdaging om jouw autodidact zijn optimaal te benutten. Overwin dan jouw onzekerheid met mijn praktische oefeningen, zodat je daarna vol vertrouwen kan zeggen: “Ik ben een autodidact en daar ben ik trots op”.

Ik wens je ontzettend veel plezier en succes met de praktische oefeningen. Loop je nou volledig vast in de oefeningen, voel je dan vrij om contact met mij op te nemen.

Inspirerende groet,Autodidact
Hilda Clevering

 

 

Praktische oefeningen: Autodidact

“Ik wil me niet meer zo onzeker voelen”

Oefeningen

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Uw telefoonnummer (verplicht)

Onderwerp
Autodidact praktische oefeningen

Uw bericht

Nieuwsgierigheid

Mijn oprechte nieuwsgierigheidNieuwsgierigheid

Hoe vaak stel jij de vraag waarom?

Nieuwsgierigheid het zit in mijn genen. Al zo lang ik me kan herinneren wil ik ontdekken, verkennen, onderzoeken en vooral leren. Ik weet nog dat mijn leraar geschiedenis mij inspireerde in één van zijn monologen voor de klas. Stel jezelf altijd de vraag “Waarom?” En als je een antwoord krijgt en je hebt het gevoel dat je nog niet alles weet, dan herhaal je de vraag “Waarom?” gewoon nog een keer. Net zo lang totdat jij tevreden bent met het antwoord dat je hebt gekregen.

In de loop der jaren heb ik gelukkig geleerd dat er meer open vragen zijn dan alleen de “Waarom?” vraag. Ik onderzoek nog steeds graag en denk dan graag met een glimlach op mijn gezicht terug aan de monoloog van mijn leraar geschiedenis.

Doorvragen en de vraag achter de vraag stellen. Voor sommige docenten,  die mij als leerling tegenkwamen, was ik natuurlijk soms heel vervelend. Ik wilde tenslotte altijd meer weten. Af en toe werd ik afgekapt en dan betrapte ik mijn docent op het rood aanlopen en blozen voor de klas. Niet erg en ik hield dan vaak wel snel mijn mond. Hij zal het antwoord op mijn vraag vast niet geweten hebben. Na schooltijd sprong ik dan op mijn fiets en dan reed ik direct door naar de bibliotheek. Mijn nieuwsgierigheid en de vraag die ik had gesteld, kon ik simpelweg niet loslaten. In de bibliotheek zocht ik dan net zolang tussen de boeken, totdat ik het antwoord had gevonden.

Trots en enthousiast verscheen ik dan de volgende dag op school. Ik zocht de leraar op om mijn gevonden antwoord te delen. Alleen merkte ik dat dit mij niet altijd in dank werd afgenomen. Eerlijk, ik begreep er op mijn jonge leeftijd helemaal niets van. Het voelde voor mij tenslotte alsof ik iets heel goed had gedaan. Mijn enige intentie was om de leraar te verrijken in zijn kennis. De rauwe en koude reacties, die ik soms kreeg konden me echt flink uit balans brengen.

Inmiddels ben ik wijzer, heb ik meer levenservaring en ben ik zelf trainer-coach. Ik begrijp al jaren waarom mijn enthousiasme, trots en het willen delen van kennis zo rauw en koud werd ontvangen. In mijn onbevangen onbewuste jeugdigheid raakte ik de docenten spot-on in hun ego. Mijn intentie was nooit om docenten te raken en pijn te doen. Ik wilde ze helpen en laten groeien in hun eigen vakgebied. Alleen onbewust raakte ik ze veel harder dan dat ik toen dacht.

Ik hoop nu terugkijkend, dat ik deze docenten wel een andere verrijking heb mogen brengen. Niet per definitie een verrijking in de materie en kennis. Wel een verrijking van de groei die zij nog konden maken in hun zelf. Groei, die zou bijdragen aan hun bekwaamheid als docent.

Nieuwsgierig zijn. Het heeft mij ontzettend veel in mijn leven gebracht. Positieve en negatieve ervaringen. Beiden heb ik altijd vanuit mijn eigen nieuwsgierigheid bij mezelf onderzocht. De rauwe en koude reacties kan ik gelukkig  al jaren omarmen. Ik ben me bewust van mijn eigen nieuwsgierigheid, kennis en wat deze overdracht aan impact kan realiseren bij een ander. Zolang ik weet dat mijn intentie van overdracht de juiste is, dan is het voor mij goed.

Ik ervaar nu het gevoel van dankbaarheid voor de rauwe en koude reacties, die ik soms nog steeds ontvang. Mocht je je afvragen of ik dan blij word van de vaak gefrustreerde, agressieve toon in communicatie? Ja, want ik kan er nu doorheen kijken. Ik ben me nu in het moment bewust dat ik de ander op een gevoelige mooie plek in zichzelf heb geraakt. En in die plek waar ik de ander raak, zit nog een mooie les verborgen. Het is een les waar de ander nog verder in kan leren en ontwikkelen. Alleen is het wel aan de ander om deze les vanuit nieuwsgierigheid voor zichzelf te onderzoeken.

Frustratie, agressie, woede en verdriet het zijn emoties waar je ontzettend veel van kan leren. Ben jezelf nieuwsgierig? Ga dan eens op onderzoek uit bij jezelf. Het is belangrijk om dichtbij jezelf te blijven. Stel jezelf eens een paar vragen:  “Waar komen jouw gevoelens vandaan?”,  “Hoe komt het dat je geraakt word door de ander?” en ” Wat voor gevoel roept het bij jou op?”.  Ieder antwoord brengt jou een stap verder in jouw eigen nieuwsgierige ontdekkingstocht.

Nieuwsgierigheid is voor mij een zegen in mijn leven. Ik mag blijven onderzoeken, leren en ontwikkelen. Mijn oprechte nieuwsgierigheid is dan ook dé rode draad in mijn leven als mens en professional. Het brengt mij keer op keer de energie, inspiratie en vooral mijn enorme plezier in mijn werk. Iedere dag opnieuw. Én dat gegeven maakt mij een nieuwsgierig en vooral gezegend mens.

Inspirerende groet,

Hilda

Coach of psycholoog

Keuzestress! Kies ik voor een coach of psycholoogCoach of psycholoog

Wat zijn de verschillen?

De coach en psycholoog worden vaak als professionals gezien met dezelfde doelstelling. Beiden werken samen met jou toe naar veranderingen, die jij zou willen realiseren. Alleen zijn er ook belangrijke verschillen tussen beiden.Het grootste verschil tussen een coach en een psycholoog is het vertrekpunt van een traject.

De coach richt zich op een praktische aanpak in het hier en nu en maakt samen met jou concrete stappen naar de toekomst. Waarbij de psycholoog in zijn aanpak focust op jouw verleden en vanuit hier met jou toe zal toewerken naar de veranderingen, die jij wilt bereiken.

Hoe lang duurt een traject bij een coach of een psycholoog?

Door de verschillen in aanpak van een coach en een psycholoog, zit er ook een verschil in het aantal gesprekken en de duur van jouw traject. Vaak zien we dat de trajecten bij een psycholoog vele malen langer zijn, dan bij een coach. Aangezien een psycholoog de verbanden wil liggen vanuit het verleden, kan een traject al snel een aantal maanden tot een jaar duren. Bij sommige veranderingen in gedrag kan een traject ook meerdere jaren duren.

In coachtrajecten zien we verschillen in de manier van aanpak. Er zijn coaches die van tevoren op basis van jouw wensen een aantal gesprekken adviseren. Andere coaches werken met een standaard pakket voor coaching, waarbij je moet denken aan wekelijkse gesprekken voor een periode van 10 weken.

Waarom verwijst een coach door naar een psycholoog?

Soms kan het voorkomen dat je in jouw coachtraject door jouw coach word doorverwezen naar een psycholoog. De doorverwijzing is dan vaak gebaseerd op eventuele patronen, belemmeringen, blokkades of overtuigingen uit het verleden. De coach zal dit altijd tijdig met jou bespreken en een uitgebreide toelichting geven op de doorverwijzing.

Je kan jouw coach vragen om een kort verslag, zodat je dit vervolgens mee kan nemen naar de psycholoog. Het is voor jezelf belangrijk om dit niet te ervaren als afwijzing of teleurstelling. De doorverwijzing naar de psycholoog brengt je uiteindelijk ook de ruimte en de groei in je persoonlijke ontwikkeling, alleen ligt de focus nu eerst op je verleden.

Wat past beter bij mij een coach of een psycholoog?

De keuze voor een coach of psycholoog kan jezelf maken. Beiden willen je ondersteunen in de verandering die je wilt maken. Alleen is de vraag aan jou, hoe je wilt vertrekken en welke aanpak het beste bij jou aansluit. Om het voor jezelf makkelijker te maken om de keuze te maken tussen beiden, kan je jouw vragen en wens voor veranderingen opschrijven. Het geeft je dan een duidelijker beeld wat je precies zoekt en wat je zou willen bereiken.

Deze vragen en veranderingen kan je vervolgens voorleggen bij jouw coach en bij een psycholoog. Je hebt altijd de ruimte om te informeren wat de coach en de psycholoog concreet voor je zouden kunnen betekenen. Op basis van de verkregen informatie kan jij dan jouw keuze maken.

Keuze stress?

Niet nodig! Vind je het toch lastig om een keuze te maken. Neem dan geheel vrijblijvend contact op met een coach om jouw situatie voor te leggen. De coach denkt graag met je mee om te kijken of coaching of een traject bij een psycholoog het beste bij jouw situatie aansluit.

Veranderingen

Veranderingen; dé constante factor in het leven Veranderingen

Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan?

Vaak doorloop je ongemerkt diverse vaste patronen op een dag. Het geeft structuur aan je leven en een gedegen basis waar vanuit jij kan en wil functioneren. Veilig, geborgen en bovenal vertrouwd.

Op het moment dat je iets voor het eerst doet, zet je een stap buiten jouw eigen comfortabele manier van leven. Het is spannend, adrenaline gaat door je lijf én je word weer even op scherp gezet.

Vaak zorgt deze stap ook voor een tricker bij jezelf. Emoties waar je, binnen veiligheid en geborgenheid, minder direct mee geconfronteerd word zijn nu direct voelbaar.

Vragen die vaak al snel naar boven komen:
– Wat als het me niet lukt?
– Wat zouden anderen ervan vinden?

De vraag “Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan” zorgt dan ook vaak voor de nodige opschudding in trainingen en coaching. Waarin de gegeven antwoorden erg verschillend zijn.

Niet iedereen houd van veranderingen. Niet iedereen houd ervan om zijn grenzen te verleggen óf te onderzoeken. Terwijl anderen juist deze elementen nodig lijken te hebben om volledig in hun eigen kracht te staan. Er is dan ook geen sprake van goed of fout.

Stel jezelf eens de vraag “Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan?”. Voel je je comfortabel bij het gevoel dat dit lang geleden is óf voel je je uitgedaagd door de vraag om heel snel iets voor het eerst te gaan doen.

Zolang jij van jezelf weet wie je bent en wat jij in jouw leven zou willen, dan weet je ook dat jouw gevoel je nooit in de steek laat. Uiteindelijk zal je altijd de keuzes maken die voor jou de juiste zijn. Soms nog niet concreet, tastbaar, praktisch of direct uitvoerbaar.

Laat je nooit tegen houden door anderen, jouw eigen angsten of onzekerheid. Wanneer jij hebt besloten om wel/ niet iets voor het eerst te gaan doen, dan is dat omdat jij voor jezelf deze keuze vol overgave hebt gemaakt.

Jouw angsten en onzekerheden kan je overwinnen. Je kan tenslotte zoveel meer dan jezelf denkt. Wanneer anderen jou zien, zoals jij jezelf ziet, dan zullen zij jouw gemaakte keuzes uiteindelijk altijd accepteren.

Diepgang

Op zoek naar diepgang Diepgang

Diepte, verdieping, diepgang

– Hoe vaak ontmoet jij mensen die op zoek zijn naar de vraag achter de vraag?

– Hoe vaak ontmoet jij mensen die daadwerkelijk en oprecht geïnteresseerd zijn in het antwoord dat jij geeft?

– Hoe vaak ontmoet jij mensen die oprecht en met volle aandacht kunnen luisteren?

Hoeveel diepgang kan je realiseren in gesprekken, wanneer je al deze vragen met een negatief antwoord hebt moeten beantwoorden.

Bewegen aan de oppervlakte lijkt voor velen veilig. Alleen weet je wat beangstigend is; alle onderliggende niet uitgesproken en niet verwerkte emoties liggen allemaal in de diepte.

Uiteraard is een ieder vrij om eigen keuzes te maken. Wanneer ik om me heen kijk, zie ik steeds meer mensen zich naar de oppervlakte bewegen. Het lijkt haast een opgelegde wens van velen te zijn om diepgaande en confronterende vragen te willen ontwijken en mijden. Gewoon te leven, geleefd te worden en ik vraag me op momenten dan ook daadwerkelijk af óf de keuze voor de oppervlakte bewust gemaakt word.

Hoe zou het zijn als mensen daadwerkelijk op bovenstaande vragen volmondig; vaak, veel of altijd zouden kunnen antwoorden. Volgens mij zou het diepte, verdieping en diepgang brengen, die voor een intense verbinding met elkaar zorgt.

Mensen zijn van nature op zoek naar verbinding met elkaar in relaties, vriendschappen, kennissen en familiebanden. Het voelen van verbinding is er in vele soorten;

– Soms heb je behoefte aan een oppervlakkig gesprek, even geen diepgang of vragen.
– Soms heb je behoefte aan warmte en een knuffel en geen woorden.
– Soms heb je behoefte aan een arm om je heen, bemoedigend en vol vertrouwen en geen woorden.

– Soms zoek je een luisterend oor voor de momenten dat je daadwerkelijk gehoord zou willen worden. Zonder oordeel van de ander, zonder voorbeelden van de ander uit eigen ervaringen, zonder interpretaties en daadwerkelijk in alle rust en ruimte gehoord en vooral gezien worden om wie jij bent.

Zou het dan voor deze momenten niet ongelofelijk waardevol zijn om de eerder genoemde bovenstaande vragen volmondig met vaak, veel of altijd te beantwoorden.

Koester degenen in jouw leven, die daadwerkelijk met volle aandacht de tijd en de ruimte nemen om naar jou te luisteren. Zij brengen jou de diepte, verdieping en diepgang die jij verdient op de momenten dat jij het nodig hebt.