Wat wil ik echt

Het doolhof ‘Wat wil ik echt?’wat wil ik echt

De vraag ‘Wat wil ik echt?’ is een vraag die velen van ons op momenten bezig houd.

Vanuit allerlei kanten word je geprikkeld om na te denken over deze vraag.

Tijdschriften, kranten, online en vooral binnen je social media kom je allerlei verschillende kreten en wijze spreuken tegen. Volg je hart, doe wat je echt wilt en durf te kiezen voor jezelf. Overigens allemaal waar. Alleen als jij je op dit moment met deze vraag bezig houd, dan is het vaak nog een hele uitdaging om de voor jou juiste weg te vinden.

Doolhof

Ik vergelijk deze vraag in coaching altijd met een doolhof. Het doolhof weerspiegeld namelijk treffend de weg van de vraag; ‘Wat wil ik echt?’.

Dolen in een doolhof zet je namelijk vanaf de start van het doolhof al voor keuzes. Ga je naar links, rechts of ga je rechtdoor. Het is een avontuur met veel keuzemomenten en uitdagingen. De enige die in het doolhof de keuzes kan maken, dat ben jezelf.

– Ben jij iemand, die eerst wil weten wat er in het midden ligt, voordat je gaat lopen? Of stap je in een avontuur, zonder dat je weet wat je zal gaan vinden in het midden.

– Ben je bang voor de mogelijke doodlopende paden, die je kan tegen komen. Óf ben je juist op dat moment gedreven door nieuwsgierigheid en ga je op zoek naar een andere weg.

– Ben je onzeker op het moment dat je op een uitzichtloze weg loopt? Óf ben je sterker dan je gedachten en volhard je jouw weg.

Je leest het al, dolen in een doolhof brengt allerlei vragen en keuzemomenten met zich mee. En dat is nou precies wat ik bedoel. De vraag; ‘Wat wil ik echt?’ confronteert je in de volledige breedte met jezelf. Soms weet je wel wat je leuk vind, alleen kan je vervolgens overvallen worden door allemaal belemmerende overtuigingen. Het lukt me toch niet, daar is toch geen markt voor én een niet onbelangrijke; daar kan ik toch geen geld mee verdienen. Zó en daar zet je jezelf letterlijk in het doodlopende pad in het doolhof. Wat ga je doen? Blijf je staan en bekijk je hoe het doodlopende pad eruit ziet óf ga je op zoek naar andere mogelijkheden.

Je kiest ervoor om verder te gaan. Loopt een stukje terug en slaat de weg in naar rechts. Je weet nu wat je leuk vind en onderneemt de eerste stappen. Je bent ontzettend enthousiast over jouw ideeën en deelt dit met je omgeving. Wat gebeurd er? Je stuit op weerstand en ontvangt in jouw ogen allerlei negatieve reacties. Auw, die komen binnen! Jouw gekozen pad naar rechts blijkt dus vol te staan met allerlei doornstruiken op je pad. Wat doe je nu? Loop je terug en geef je op óf baan je je een weg door alle prikken die je van de doornstruiken krijgt.

Uiteindelijk kies je ervoor om de weg met doornstruiken te trotseren. Nu komt je volgende uitdaging. Dolend loop je op de volgende weg en er lijkt géén einde aan te komen. Het begint uitzichtloos te voelen om hier zo alleen te lopen. En nu? De ene na de andere gedachten passeert bij jou. In stilte loop je verder en de vragen worden steeds sterker en komen steeds sneller achter elkaar. Wat ben ik hier aan het doen? Wat ligt er dan in het midden van het doolhof? Allerlei vragen, waarin je een bepaalde mate van houvast voor jezelf probeert te vinden.

Wat doe je? Volg je jouw gedachten en laat je je afschrikken door de bijbehorende gevoelens van angst en onzekerheid. Je kan nog terug hoor. De weg heb je al voor een groot stuk bewandelt, dus je kent de weg terug. Óf besluit je juist nu om even stil te gaan staan en een moment van bezinning voor jezelf te nemen. Wat was ook alweer jouw reden dat je het doolhof in stapte? Precies; ‘Ik wil weten wat ik écht wil’. Ok, kom op dan! Je hebt tenslotte al een heel stuk gewandeld in het doolhof en de nodige overwinningen gerealiseerd. Vertrouw op jezelf.

Je voelt jouw enthousiasme weer toenemen en komt steeds dichterbij het middelpunt. Het gevoel dat je weet wat je echt wilt begint steeds sterker te worden. Je bent er bijna en je kan het middelpunt bijna zien. Steeds sneller begin je te lopen, gedreven door jouw enthousiasme. Weg naar rechts, weg naar links en weer een stukje rechtdoor. Oh, een pad met doorns! Ze doen al minder pijn. Je hebt al eerder deze weg getrotseerd en vol vertrouwen bewandel je nu dit pad. Vervolgens beland je in een doodlopend pad. Ook deze is voor jou nu bekend. Je loopt snel terug naar de splitsing. Vol vertrouwen, enthousiasme en adrenaline betrap je jezelf op het steeds sneller lopen in de laatste meters naar het middelpunt. Ik kan het echt! Ik kan écht het antwoord vinden op de vraag: ‘Wat wil ik echt?’. Stralend en met een grote lach bereik je het middelpunt en daar ligt dan jouw antwoord.

Ongelofelijk wat mag je trots zijn op jezelf! Alle uitdagingen in het doolhof trotseerde je nu allemaal alleen. Je had het jezelf ook iets makkelijker kunnen maken. Wat zie je staan als je vanuit het middelpunt om je heen kijkt? Zie jij wat ik zie? Er staat een uitkijktoren.

Uitkijktoren

Wat is de toegevoegde waarde van de uitkijktoren in het doolhof?

Stel je voor je loopt al tijden rond met de vraag; ‘Wat wil ik echt?’. Je verzamelt alle moed en vraagt eens rond in jouw omgeving. Je bent op zoek naar informatie, zodat jij weer verder kan. Je legt je omgeving verschillende vragen voor. En wat gebeurd er? De één na de ander lijkt heel duidelijk uit te kunnen leggen wat goed bij jou past. Antwoorden vloeien in overvloed. Antwoorden op dé vraag waar jij al tijden mee rond loopt. Voor sommigen kan hier een gevoel van frustratie ontstaan; ‘Is het écht zo simpel? Die antwoorden had ik toch zelf ook kunnen bedenken!’.

De mensen die jij net om hulp hebt gevraagd, staan al enige tijd in de uitkijktoren bij jouw doolhof. Zij kunnen het doolhof van bovenaf zien én zien daardoor heel erg duidelijk welke weg jij het beste kan nemen. Zij worden niet geconfronteerd met alle uitdagingen op jouw pad. Zij staan niet op een doodlopend pad, zij trotseren niet de weg met doornstruiken, zij ervaren niet het uitzichtloze gevoel van een eindeloze weg bewandelen. Ze staan veilig in de uitkijktoren te kijken naar jouw worstelingen in het doolhof. Overigens enorm bereidwillig om jou te helpen. Alleen dan is het wél aan jou om in het doolhof een beroep te doen op de navigatie, die aanwezig is.

Omgeven door de hoogte van de meters groene heggen sta je in je doolhof. Je weet nu dat er een uitkijktoren is. Gedachten kunnen opnieuw passeren: ‘Ze zien mij toch niet, als ik hulp nodig heb’. Je vergist je! Echt. Ze staan er voor jou. Hoog in de uitkijktoren. Zij zien jou wel. Alleen jij ziet hun niet. Probeer het maar eens. Gebruik je stem om letterlijk om hulp te vragen. Je hoeft niet alleen in het doolhof te blijven dolen, want je bent niet alleen. Vraag om hulp, als je daar tussen al die groene heggen staat. Ik ben ervan overtuigd, dat je snel advies en navigatie zal krijgen vanuit de uitkijktoren.

‘Wat wil ik echt?’

De vergelijking met een doolhof geeft de vraag; ‘Wat wil ik echt?’ een duidelijk beeld. Om deze vraag voor jezelf te beantwoorden is het belangrijk om je te beseffen, dat het antwoord op deze vraag in stappen gaat. Je kan niet in één keer hét ultieme antwoord op deze vraag vinden óf in één keer vanuit het niets in het midden van het doolhof belanden.

De beantwoording van deze vraag kost simpelweg gewoon tijd. Gun jezelf dan ook de tijd en de ruimte voor jouw eigen onderzoek én vraag om hulp als je dat nodig hebt. Wees vooral niet te hard voor jezelf. Iedereen die het pad van deze vraag bewandelt komt uitdagingen, worstelingen, pijnlijke, angstige en onzekere momenten tegen. Vergeet dan nooit, dat juist al deze momenten bij zullen dragen aan jouw persoonlijke groei en ontwikkeling.

Op het moment dat jij de keuze maakt om de vraag te gaan onderzoeken, dan maak je die keuze vanuit jouw hart. Het realiseren van de prachtige spreuken en teksten komt vanaf dat keuzemoment steeds dichterbij. Volg je hart, doe wat je écht wilt en de aller belangrijkste: ‘Durf te kiezen voor jezelf!’

clevercoach

Comments are closed.