Blog

Onderprikkeling

Balanceren tussen onder- en overprikkelingOnderprikkeling

Balans houden als je hooggevoelig bent kan een enorme uitdaging zijn

Door alle geschreven stukken over het onderwerp hooggevoeligheid zou je haast denken, dat overprikkeling de enige uitdaging voor een hooggevoelige is. Niets is minder waar.

Steeds vaker ontvang ik hooggevoelige klanten waar sprake is van onderprikkeling. De aanpak voor onderprikkeling is toch echt heel anders dan bij overprikkeling.

Wat kan jezelf als hooggevoelige, professional of iemand in de omgeving van een hooggevoelige doen om ondersteuning te bieden bij het behouden van een goede balans?

Balanceren tussen onder- en overprikkeling en het vinden van de voor jou juiste weg.

Wat is onderprikkeling?

Onderprikkeling betekend letterlijk dat een hooggevoelige persoon onvoldoende prikkels ontvangt om zichzelf positief in het leven staande te houden.

Ik hoor vaak van mijn klanten, dat adviezen van huisartsen, andere professionals en uit de omgeving erg goed zijn opgepakt. De meest gehoorde adviezen, die op deze momenten gegeven worden:

  • Neem je rust
  • Doe even niets
  • Geniet in stilte
  • En vermijd zoveel mogelijk prikkels van buiten af

Alleen als er sprake is van onderprikkeling, dan zijn dit de adviezen die haaks op de ontwikkeling en voortgang van het gevoel van een hooggevoelig persoon staan.

Sterker nog de adviezen zorgen vaak  voor een volledig geïsoleerd en erg down (depressief) gevoel. Hoe langer een hooggevoelig persoon het geïsoleerde gevoel ervaart, des te langer het duurt voordat hij of zij weer uit een periode van onderprikkeling komt.

Hoe herken je onderprikkeling in de praktijk?

Onderprikkeling herken je bij een hooggevoelige met name in het energieniveau. Hooggevoeligen zitten als ze lekker in hun vel zitten altijd vrij hoog in hun energie. Ze zijn vaak enorme energiegevers en inspiratiebronnen voor anderen.

Vaak zie je in de praktijk dat een hooggevoelige makkelijk kan doorschieten van het gevoel van overprikkeling naar onderprikkeling. De lijn tussen beiden is flinterdun en het is dan ook ontzettend belangrijk om je hier als hooggevoelige bewust van te zijn.

Ik zal je een praktisch voorbeeld geven van één van mijn klanten. Mijn klant is zich al erg bewust van overprikkeling. Alleen nog niet van de impact van onderprikkeling bij haar zelf:

“Na een hectische dag met ontzettend veel waarnemingen en gebeurtenissen in mijn gevoel kom ik ’s avonds compleet leeg thuis. Ik ervaar een verhoogde spierspanning en merk dat ik alle waarnemingen en gebeurtenissen voor mezelf nog géén plek heb kunnen geven.

Overprikkeling. Ik neem bewust en met volle aandacht tijd voor mezelf. Mijn telefoon zet ik op stil en ook prikkels van licht en geluid in mijn woonkamer vermijd ik. Ik kies voor een avond op de bank met kaarslicht. Het voelt goed om met volle aandacht even de rust en aandacht voor mezelf te nemen.

Sterke bewustwording van overprikkeling én een geweldige toepassing van mijn klant om daadwerkelijk de prikkels van haar overprikkeling te laten zakken. Alleen schiet ze uiteindelijk door naar onderprikkeling.

“De volgende dag sta ik op. Ik bel met een vriendin en geef aan dat ik nog steeds ontzettend moe ben. Ik ontvang het advies om te luisteren naar mijn lichaam en toe te geven aan de rust die ik nodig heb. Uiteindelijk besluit ik om mezelf de dagen in het weekend te gunnen.

Op deze dagen gebeurd er weinig. De rust in de ochtend ervaar ik op de eerste dag nog als prettig. In de middag merk ik al dat ik begin te schommelen naar ‘negatieve’ gedachtenpatronen. Ik doe letterlijk niets, zoals ik het advies van mijn vriendin ook heb ontvangen. In de avond merk ik dat ik na één dag alles te negeren, géén contact te hebben gehad met anderen, géén input heb ontvangen, dat ik de energie letterlijk uit mijn lijf voel stromen.

In de avond kruip ik mijn bed in en voel ik me nutteloos en vooral kansloos. Ik kruip weg onder de dekens en spreek mezelf toe dat er morgen weer een dag is. De volgende dag sta ik al enigszins moedeloos op. Nog een dag niets doen en verplichte rust. Ik voel me onderhand een ‘dood’ vogeltje, dat voor zich uit zit te staren op de bank. Alles in mijn lijf schreeuwt om in beweging te komen. Alleen ben ik in deze paar dagen ‘rust’ volledig leeg gelopen. Ik kan nergens meer de energie in mezelf vinden om überhaupt nog iets te ondernemen.

Het plezier dat ik normaal in alles voel, is compleet weg. De energie die ik normaal heb, is compleet weg. Mijn positieve en enthousiaste kijk op de wereld, is compleet weg. Ik voel me sober, mat, niets interesseert me meer en voel me neigen naar depressiviteit. Ik weet niet wat er gebeurd en ook niet wat ik nu kan doen om hier uit te komen!

Uiteindelijk meld ik me ziek op mijn werk. Na een tijdje bel ik de huisarts voor een afspraak. Ik kan dezelfde dag nog terecht. Advies; neem rust en tijd voor jezelf. En daar zit ik dan weer thuis tussen 4 muren, die inmiddels letterlijk op me afkomen en ik voel mezelf steeds verder wegglijden. Ik begrijp er niets van. Alle adviezen volg ik tenslotte tot zover allemaal op. De rust sterkt me niet, laad me niet op en er gebeurd niets richting positieve gevoelens.”

Conclusie: Onderprikkeling

Overduidelijk sprake van onderprikkeling, concludeer ik vrij snel tijdens de intake met deze klant. Na ons eerste gesprek geef ik haar het advies om weer iets te gaan doen wat ze leuk vind en juist weer prikkels voor haar zelf op te zoeken. Stap voor stap en niet te snel.

Het kost haar moeite om de eerste stappen te zetten.

  • Ze begint met handwerken waar ze altijd veel plezier aan beleefde. Stralend ontvang ik haar eerste enthousiaste bericht.
  • Ze zoekt haar sociale contacten weer op. Ze was bang dat het haar energie zou kosten en ze merkt dat ze weer intens geniet van het contact en het gevoel om onder de mensen te zijn.
  • Ze word geprikkeld door een documentaire en legt de verbanden naar haar werk. Enthousiast maakt ze aantekeningen, die ze op haar werk weer zou kunnen gebruiken.

Langzaam ervaart ze door juist weer dingen te gaan doen, dat haar energie terug begint te komen. Een paar weken later zit ze al met een enorme verhoging in haar energieniveau bij mij aan tafel. Ze wil nu graag begrijpen wat er gebeurde en waarom haar gevoel zó snel switchte van overprikkeling en een ‘on-top-of-the-world’ gevoel naar een laag en haast depressief gevoel.

De adviezen die mijn klant heeft ontvangen sluiten vaak prima aan bij ‘normale’ mensen. Alleen voor een hooggevoelig persoon, die veel prikkels nodig heeft om energie vast en in balans te houden is dit niet altijd het meest passende advies.

Sterker nog als je als hooggevoelig persoon dit advies één op één letterlijk op volgt, zonder bewust te zijn van wat jezelf nodig hebt, dan schiet je zeer waarschijnlijk door naar een bepaalde mate van onderprikkeling. En als je daar dan onverhoopt beland, dan is het van belang dat jouw directe omgeving weet dat je juist nu ‘actie’ zou moeten ondernemen en géén complete rust voor jezelf.

Balanceren tussen onder- en overprikkeling

Onder- en overprikkeling liggen erg dichtbij elkaar. Ben jij hooggevoelig, dan is het ontzettend belangrijk om voor jezelf te onderzoeken of je al eens onderprikkeling hebt ervaren. Jouw eigen ervaring van onderprikkeling geeft je namelijk de kennis en informatie, die jij nodig hebt om het een volgende keer eerder voor jezelf te herkennen.

Maak voor jezelf eens een praktische lijst met dingen die jij leuk vind om te doen en dingen die jou energie geven. Hang deze lijst voor jezelf op in huis op een plek waar je regelmatig langs loopt.

Op het moment dat je dan de eerst volgende keer onderprikkeling herkent, dan weet je nu dat voor jou niet hét advies geld om volledige rust te nemen en niets te doen. Je loopt naar de lijst die je hebt opgehangen en gaat juist de voor jou leuke dingen doen.

Is het makkelijk? Nee. Kan je jezelf hier in versterken? Absoluut. Doen en ervaren. Zodat je voor jezelf een steeds sterkere balans tussen onder- en overprikkeling kan realiseren.

Hoe vaker je oefent, hoe makkelijker het zal zijn. En als je het lastig vind om het alleen te doen. Betrek dan jouw omgeving in jouw signalen van onderprikkeling, zodat ze dit bij jou kunnen herkennen en jou letterlijk scherp kunnen houden.

Blijf je het een enorme uitdaging vinden om te balanceren tussen onder- en overprikkeling? Voel je dan altijd vrij om contact met mij op te nemen. Ik versterk je graag in het behouden van jouw balans tussen beiden.

Inspirerende groet,

Hilda Clevering

Wat wil ik echt

Het doolhof ‘Wat wil ik echt?’wat wil ik echt

De vraag ‘Wat wil ik echt?’ is een vraag die velen van ons op momenten bezig houd.

Vanuit allerlei kanten word je geprikkeld om na te denken over deze vraag.

Tijdschriften, kranten, online en vooral binnen je social media kom je allerlei verschillende kreten en wijze spreuken tegen. Volg je hart, doe wat je echt wilt en durf te kiezen voor jezelf. Overigens allemaal waar. Alleen als jij je op dit moment met deze vraag bezig houd, dan is het vaak nog een hele uitdaging om de voor jou juiste weg te vinden.

Doolhof

Ik vergelijk deze vraag in coaching altijd met een doolhof. Het doolhof weerspiegeld namelijk treffend de weg van de vraag; ‘Wat wil ik echt?’.

Dolen in een doolhof zet je namelijk vanaf de start van het doolhof al voor keuzes. Ga je naar links, rechts of ga je rechtdoor. Het is een avontuur met veel keuzemomenten en uitdagingen. De enige die in het doolhof de keuzes kan maken, dat ben jezelf.

– Ben jij iemand, die eerst wil weten wat er in het midden ligt, voordat je gaat lopen? Of stap je in een avontuur, zonder dat je weet wat je zal gaan vinden in het midden.

– Ben je bang voor de mogelijke doodlopende paden, die je kan tegen komen. Óf ben je juist op dat moment gedreven door nieuwsgierigheid en ga je op zoek naar een andere weg.

– Ben je onzeker op het moment dat je op een uitzichtloze weg loopt? Óf ben je sterker dan je gedachten en volhard je jouw weg.

Je leest het al, dolen in een doolhof brengt allerlei vragen en keuzemomenten met zich mee. En dat is nou precies wat ik bedoel. De vraag; ‘Wat wil ik echt?’ confronteert je in de volledige breedte met jezelf. Soms weet je wel wat je leuk vind, alleen kan je vervolgens overvallen worden door allemaal belemmerende overtuigingen. Het lukt me toch niet, daar is toch geen markt voor én een niet onbelangrijke; daar kan ik toch geen geld mee verdienen. Zó en daar zet je jezelf letterlijk in het doodlopende pad in het doolhof. Wat ga je doen? Blijf je staan en bekijk je hoe het doodlopende pad eruit ziet óf ga je op zoek naar andere mogelijkheden.

Je kiest ervoor om verder te gaan. Loopt een stukje terug en slaat de weg in naar rechts. Je weet nu wat je leuk vind en onderneemt de eerste stappen. Je bent ontzettend enthousiast over jouw ideeën en deelt dit met je omgeving. Wat gebeurd er? Je stuit op weerstand en ontvangt in jouw ogen allerlei negatieve reacties. Auw, die komen binnen! Jouw gekozen pad naar rechts blijkt dus vol te staan met allerlei doornstruiken op je pad. Wat doe je nu? Loop je terug en geef je op óf baan je je een weg door alle prikken die je van de doornstruiken krijgt.

Uiteindelijk kies je ervoor om de weg met doornstruiken te trotseren. Nu komt je volgende uitdaging. Dolend loop je op de volgende weg en er lijkt géén einde aan te komen. Het begint uitzichtloos te voelen om hier zo alleen te lopen. En nu? De ene na de andere gedachten passeert bij jou. In stilte loop je verder en de vragen worden steeds sterker en komen steeds sneller achter elkaar. Wat ben ik hier aan het doen? Wat ligt er dan in het midden van het doolhof? Allerlei vragen, waarin je een bepaalde mate van houvast voor jezelf probeert te vinden.

Wat doe je? Volg je jouw gedachten en laat je je afschrikken door de bijbehorende gevoelens van angst en onzekerheid. Je kan nog terug hoor. De weg heb je al voor een groot stuk bewandelt, dus je kent de weg terug. Óf besluit je juist nu om even stil te gaan staan en een moment van bezinning voor jezelf te nemen. Wat was ook alweer jouw reden dat je het doolhof in stapte? Precies; ‘Ik wil weten wat ik écht wil’. Ok, kom op dan! Je hebt tenslotte al een heel stuk gewandeld in het doolhof en de nodige overwinningen gerealiseerd. Vertrouw op jezelf.

Je voelt jouw enthousiasme weer toenemen en komt steeds dichterbij het middelpunt. Het gevoel dat je weet wat je echt wilt begint steeds sterker te worden. Je bent er bijna en je kan het middelpunt bijna zien. Steeds sneller begin je te lopen, gedreven door jouw enthousiasme. Weg naar rechts, weg naar links en weer een stukje rechtdoor. Oh, een pad met doorns! Ze doen al minder pijn. Je hebt al eerder deze weg getrotseerd en vol vertrouwen bewandel je nu dit pad. Vervolgens beland je in een doodlopend pad. Ook deze is voor jou nu bekend. Je loopt snel terug naar de splitsing. Vol vertrouwen, enthousiasme en adrenaline betrap je jezelf op het steeds sneller lopen in de laatste meters naar het middelpunt. Ik kan het echt! Ik kan écht het antwoord vinden op de vraag: ‘Wat wil ik echt?’. Stralend en met een grote lach bereik je het middelpunt en daar ligt dan jouw antwoord.

Ongelofelijk wat mag je trots zijn op jezelf! Alle uitdagingen in het doolhof trotseerde je nu allemaal alleen. Je had het jezelf ook iets makkelijker kunnen maken. Wat zie je staan als je vanuit het middelpunt om je heen kijkt? Zie jij wat ik zie? Er staat een uitkijktoren.

Uitkijktoren

Wat is de toegevoegde waarde van de uitkijktoren in het doolhof?

Stel je voor je loopt al tijden rond met de vraag; ‘Wat wil ik echt?’. Je verzamelt alle moed en vraagt eens rond in jouw omgeving. Je bent op zoek naar informatie, zodat jij weer verder kan. Je legt je omgeving verschillende vragen voor. En wat gebeurd er? De één na de ander lijkt heel duidelijk uit te kunnen leggen wat goed bij jou past. Antwoorden vloeien in overvloed. Antwoorden op dé vraag waar jij al tijden mee rond loopt. Voor sommigen kan hier een gevoel van frustratie ontstaan; ‘Is het écht zo simpel? Die antwoorden had ik toch zelf ook kunnen bedenken!’.

De mensen die jij net om hulp hebt gevraagd, staan al enige tijd in de uitkijktoren bij jouw doolhof. Zij kunnen het doolhof van bovenaf zien én zien daardoor heel erg duidelijk welke weg jij het beste kan nemen. Zij worden niet geconfronteerd met alle uitdagingen op jouw pad. Zij staan niet op een doodlopend pad, zij trotseren niet de weg met doornstruiken, zij ervaren niet het uitzichtloze gevoel van een eindeloze weg bewandelen. Ze staan veilig in de uitkijktoren te kijken naar jouw worstelingen in het doolhof. Overigens enorm bereidwillig om jou te helpen. Alleen dan is het wél aan jou om in het doolhof een beroep te doen op de navigatie, die aanwezig is.

Omgeven door de hoogte van de meters groene heggen sta je in je doolhof. Je weet nu dat er een uitkijktoren is. Gedachten kunnen opnieuw passeren: ‘Ze zien mij toch niet, als ik hulp nodig heb’. Je vergist je! Echt. Ze staan er voor jou. Hoog in de uitkijktoren. Zij zien jou wel. Alleen jij ziet hun niet. Probeer het maar eens. Gebruik je stem om letterlijk om hulp te vragen. Je hoeft niet alleen in het doolhof te blijven dolen, want je bent niet alleen. Vraag om hulp, als je daar tussen al die groene heggen staat. Ik ben ervan overtuigd, dat je snel advies en navigatie zal krijgen vanuit de uitkijktoren.

‘Wat wil ik echt?’

De vergelijking met een doolhof geeft de vraag; ‘Wat wil ik echt?’ een duidelijk beeld. Om deze vraag voor jezelf te beantwoorden is het belangrijk om je te beseffen, dat het antwoord op deze vraag in stappen gaat. Je kan niet in één keer hét ultieme antwoord op deze vraag vinden óf in één keer vanuit het niets in het midden van het doolhof belanden.

De beantwoording van deze vraag kost simpelweg gewoon tijd. Gun jezelf dan ook de tijd en de ruimte voor jouw eigen onderzoek én vraag om hulp als je dat nodig hebt. Wees vooral niet te hard voor jezelf. Iedereen die het pad van deze vraag bewandelt komt uitdagingen, worstelingen, pijnlijke, angstige en onzekere momenten tegen. Vergeet dan nooit, dat juist al deze momenten bij zullen dragen aan jouw persoonlijke groei en ontwikkeling.

Op het moment dat jij de keuze maakt om de vraag te gaan onderzoeken, dan maak je die keuze vanuit jouw hart. Het realiseren van de prachtige spreuken en teksten komt vanaf dat keuzemoment steeds dichterbij. Volg je hart, doe wat je écht wilt en de aller belangrijkste: ‘Durf te kiezen voor jezelf!’

Energiebalans

Energiebalans; ik loop volledig leegEnergiebalans

Wat gebeurd er met mij?

Moe, lusteloos, nergens zin in hebben, niets uit je handen krijgen en het is nog maar 13.00 uur in de middag. Het enige wat je zou willen is slapen, nergens aan denken en vooral géén verplichtingen voelen.

Alleen voel je je vaak helemaal niet lekker bij deze gevoelens. Je lichaam schreeuwt om rust en grote kans dat je tegen jezelf zegt; ik wil me niet zo voelen en ik wil wat doen! Vaak ontstaat hier een gevecht met jezelf.

In gevecht zijn met jezelf kan op 2 verschillende manieren:

– Vechten tegen je gevoel

Je gaat maar door met alle verantwoordelijkheden en verplichtingen en gunt jezelf géén rust. Het lukt toch allemaal. Waarom zou je luisteren naar je lichaam. ’s Nachts blijven je gedachten vaak door gaan en er is een grote kans dat jouw nachtrust onrustig is. Je komt niet of nauwelijks meer tot rust.

– Vechten tegen je gedachten

Je kruipt weg onder de dekens en geeft toe aan het gevoel van lusteloosheid. Dagen passeren en gaan voorbij. Je voelt je afgevlakt en niet meer aanwezig in jouw leven. Het besef van tijd kan je zelfs op een gegeven moment kwijt raken. Je hebt het gevoel dat je jouw rust pakt. Alleen voel je je ontzettend moe, als je weer wakker bent.

Help! Een lek in mijn energiebalans

Deze gevoelens kunnen natuurlijk allerlei verschillende oorzaken hebben. Alleen is het overduidelijk, dat je géén balans hebt in jouw energiebalans. Ergens lekt er energie en daardoor loop je volledig leeg.

Oefening: Energiebalans

1. Maak voor jezelf een overzicht van de dingen waar je blij van word. In coaching noemen we deze dingen de energiegevers. Energiegevers kan je vergelijken met het gevoel dat je krijgt van een stralende zon. Energiegevers kunnen mensen zijn, hobby’s en het zou ook een wandeling in de natuur kunnen zijn. Probeer zo uitgebreid mogelijk alle dingen op te schrijven, die jou te binnen schieten.

2. Maak voor jezelf vervolgens een overzicht van de dingen die jou energie kosten. In coaching noemen we deze dingen de energievreters. Energievreters kan je vergelijk met het gevoel van donkere wolken. Energievreters kunnen mensen zijn, hobby’s en het zou ook een wandeling in de natuur kunnen zijn. Probeer zo uitgebreid mogelijk alle dingen op te schrijven, die jou te binnen schieten.

3. Maak beide overzichten visueel en hang deze ergens op in jouw huis. Bij voorkeur op een plek waar je regelmatig langs loopt.

De eerst volgende keer dat je je moe en lusteloos voelt; kijk je naar jou lijst met energiegevers en dan ga je iets leuks doen voor jezelf of je belt iemand op die jouw energie geeft.

Wees je ook bewust van jouw overzicht van energievreters. Probeer de dingen en het contact met mensen die jou energie kosten op de dagen dat je moe en lusteloos voelt even te vermijden. Je mag op deze dagen lief zijn voor jezelf en alle aandacht en energie op deze dag even voor jezelf gebruiken <3

Coach of psycholoog

Keuzestress! Kies ik voor een coach of psycholoogCoach of psycholoog

Wat zijn de verschillen?

De coach en psycholoog worden vaak als professionals gezien met dezelfde doelstelling. Beiden werken samen met jou toe naar veranderingen, die jij zou willen realiseren. Alleen zijn er ook belangrijke verschillen tussen beiden.Het grootste verschil tussen een coach en een psycholoog is het vertrekpunt van een traject.

De coach richt zich op een praktische aanpak in het hier en nu en maakt samen met jou concrete stappen naar de toekomst. Waarbij de psycholoog in zijn aanpak focust op jouw verleden en vanuit hier met jou toe zal toewerken naar de veranderingen, die jij wilt bereiken.

Hoe lang duurt een traject bij een coach of een psycholoog?

Door de verschillen in aanpak van een coach en een psycholoog, zit er ook een verschil in het aantal gesprekken en de duur van jouw traject. Vaak zien we dat de trajecten bij een psycholoog vele malen langer zijn, dan bij een coach. Aangezien een psycholoog de verbanden wil liggen vanuit het verleden, kan een traject al snel een aantal maanden tot een jaar duren. Bij sommige veranderingen in gedrag kan een traject ook meerdere jaren duren.

In coachtrajecten zien we verschillen in de manier van aanpak. Er zijn coaches die van tevoren op basis van jouw wensen een aantal gesprekken adviseren. Andere coaches werken met een standaard pakket voor coaching, waarbij je moet denken aan wekelijkse gesprekken voor een periode van 10 weken.

Waarom verwijst een coach door naar een psycholoog?

Soms kan het voorkomen dat je in jouw coachtraject door jouw coach word doorverwezen naar een psycholoog. De doorverwijzing is dan vaak gebaseerd op eventuele patronen, belemmeringen, blokkades of overtuigingen uit het verleden. De coach zal dit altijd tijdig met jou bespreken en een uitgebreide toelichting geven op de doorverwijzing.

Je kan jouw coach vragen om een kort verslag, zodat je dit vervolgens mee kan nemen naar de psycholoog. Het is voor jezelf belangrijk om dit niet te ervaren als afwijzing of teleurstelling. De doorverwijzing naar de psycholoog brengt je uiteindelijk ook de ruimte en de groei in je persoonlijke ontwikkeling, alleen ligt de focus nu eerst op je verleden.

Wat past beter bij mij een coach of een psycholoog?

De keuze voor een coach of psycholoog kan jezelf maken. Beiden willen je ondersteunen in de verandering die je wilt maken. Alleen is de vraag aan jou, hoe je wilt vertrekken en welke aanpak het beste bij jou aansluit. Om het voor jezelf makkelijker te maken om de keuze te maken tussen beiden, kan je jouw vragen en wens voor veranderingen opschrijven. Het geeft je dan een duidelijker beeld wat je precies zoekt en wat je zou willen bereiken.

Deze vragen en veranderingen kan je vervolgens voorleggen bij jouw coach en bij een psycholoog. Je hebt altijd de ruimte om te informeren wat de coach en de psycholoog concreet voor je zouden kunnen betekenen. Op basis van de verkregen informatie kan jij dan jouw keuze maken.

Keuze stress?

Niet nodig! Vind je het toch lastig om een keuze te maken. Neem dan geheel vrijblijvend contact op met een coach om jouw situatie voor te leggen. De coach denkt graag met je mee om te kijken of coaching of een traject bij een psycholoog het beste bij jouw situatie aansluit.

Anders

Anders zijnAnders zijn

Ken je dat gevoel? Anders zijn.

Stel je voor iemand toont belangstelling en vraagt je waarom jij je anders voelt? Lukt het jou dan om een antwoord en uitleg te geven.

Vaak zijn de antwoorden op deze vraag voor jou helemaal niet zo ingewikkeld. Alleen is het vaker de vraag of degene die belangstelling toont, jou ook volledig zou kunnen begrijpen.

Zoeken, aftasten en afstemmen op de ontvanger van jouw boodschap. Het kan een enorme kwaliteit van jou zijn geworden, die je vaak in de loop van de jaren zelf hebt ontwikkeld. Praktisch, alleen geeft deze afstemming op de ander niet altijd een bevredigend gevoel.

Het gevoel van anders zijn en blijven afstemmen op de ander, kost ongemerkt vaak veel energie. Waarschijnlijk gaat het jou met de nodige eenvoud af en stem je inmiddels met twee vingers in je neus af op de ander. Dat kost toch geen energie zou je denken. Het is tenslotte makkelijk.

Ben jij in je gevoel van anders zijn op zoek naar de volgende dingen in jouw leven?

  • Ik ben op zoek naar diepgang
  • Ik doorzie situaties op detailniveau
  • Ik hoor vaak al bij een paar woorden, waar de ander in zijn boodschap naar toe wil
  • Ik ben nieuwsgierig en leergierig
  • Ik zoek in mijn contacten verdieping met de ander
  • Ik zie met de nodige eenvoud oplossingen, mogelijkheden en creëer kansen
  • Ik ben ontzettend veelzijdig in denken en doen

Vraag jezelf dan nog eens af of de afstemming met de ander voor jou niet té makkelijk is.

Hoe zorg jij ervoor dat jezelf jouw voeding krijgt? Afstemmen op een ander is één. Alleen wanneer jij jezelf niet prikkelt in de dingen die voor jou belangrijk zijn, kan je volledig leeglopen. Sleur, vermoeidheid, lusteloosheid, eenzaamheid en intense woede en verdriet over jouw gevoel van anders zijn liggen snel op de loer.

Label: anders zijn

In een kennismakingsgesprek met één van mijn nieuwe klanten luister ik met volle aandacht naar mijn nieuwe klant.

Hokjes_24112015Alle mogelijke diagnoses en labels zijn in de afgelopen jaren aan haar, haar familie en vrienden in haar omgeving gegeven.

De passerende diagnoses; Asperger, ADHD, PDDNOS, ADD, Autisme en Hoog gevoeligheid.

Op het moment dat ik aan haar vraag wanneer zij de diagnose zelf heeft gekregen. Duurt het even voordat ik een antwoord krijg. Uiteindelijk is haar antwoord; op de basisschool. Hardop rekenend, beseft ze zich, dat de diagnose ruim 20 jaar geleden aan haar is meegegeven.

In haar verhaal, waarin ze uitlegt waarom ze nu coaching nodig heeft, weet ze alle verbanden te leggen naar de theoretische kaders van de verschillende diagnoses. Treffend, scherp en ook haar familie en vrienden koppelt ze in haar verhaal aan dezelfde theoretische kaders.

Ik vraag haar welk gevoel ze heeft bij de uitleg die ze geeft? Diepe zucht. Ik vind het dodelijk vermoeiend om elke keer deze uitleg te geven. Diagnoses, labels en alle bijbehorende oordelen en vooroordelen. Heel eerlijk. Ik kan er eigenlijk niet zoveel mee.

Waarom geef je jouw uitleg dan op deze manier? In de afgelopen 20 jaar heb ik in de praktijk ervaren, dat mensen mij dan beter begrijpen. Ik vertel dan welke diagnose erbij mij is gesteld en vaak word er dan instemmend geknikt. Wat veranderd er dan voor jou in het contact als je dit verteld? Mensen reageren begripvoller en het lijkt dan alsof ze mij begrijpen.

En begrijpen ze jou dan ook echt zoals jij het graag zou willen? Het blijft even stil aan de andere kant van de tafel. Uiteindelijk geeft ze een volmondig eerlijk antwoord: Nee. Uitleg geven over wat voor mij werkt en waarom bepaalde dingen voor mij belangrijk zijn, maakt me steeds vaker heel erg verdrietig. Ik voel me anders en vaak helemaal niet begrepen door anderen.

Hulp voor mijn gevoel van anders zijn

In de afgelopen 20 jaar heeft ze al diverse trajecten doorlopen. Vaak op de momenten dat het gevoel van verdriet, eenzaamheid en onbegrip voor haar te overweldigend aanwezig waren.

Door de reeds aanwezige kennis, nieuwsgierigheid en de enorme diepgang, kon ze de trajecten letterlijk vaak al aan de voorkant uittekenen. Formulieren, vraagstellingen een volgend gesprek waar ook vragen en de route in het traject voor haar al duidelijk waren. Ze heeft zelfs ervaren dat een hulpverlener na een paar gesprekken aangaf; “Ik kan je niet verder ondersteunen. Je hebt alles voor jezelf zo ontzettend helder, dat ik niet weet wat ik nog meer voor je kan doen.”

Ondanks dat ze niet altijd de aansluiting in diepgang kon vinden, besloot ze keer op keer, naast de trajecten de nodige zelfstudie op te pakken. Deze combinatie, die ze zelf creëerde bracht haar dan toch een bepaalde voldoening en zorgde er voor even voor, dat ze zich beter voelde.

Het gevoel van onmacht is echter sterk hoorbaar. Ze zou zo graag de hulp willen, die aansluit en haar wél de verdieping brengt. De hoeveelheid doorlopen trajecten beginnen haar inmiddels het gevoel te geven, dat er echt iets mis is met haar. Er is toch géén mens, die in zijn leven zoveel trajecten doorloopt. Frustratie, klinkt helder door in haar stem.

Waarom ben ik zo anders? Ik zou graag aansluiting willen vinden bij anderen. Alleen mis ik bijna altijd de diepgang en doe ik niets anders dan me constant afstemmen op het niveau van de ander. Ik mis de prikkels die voor mij belangrijk zijn. Het zou fijn zijn als ik ook een keer het gevoel van uitdaging en inspiratie van een ander zou kunnen ontvangen. Ik merk in de praktijk, dat anderen mij hier voor benaderen.

Alleen waar kan ik iemand vinden, die mij kan verrijken. Moedeloos, enigszins aangeslagen zit mijn nieuwe klant met tranen in haar ogen voor mij.

Anders zijn; is jezelf durven zijn

get-out-of-the-boxHet gevoel hebben dat je anders bent, kan een hele uitdaging zijn voor jezelf.

Vooral als je de verwachting hebt, dat iedereen op dezelfde manier als jij snel kan schakelen, sterk kan aanvoelen en een ontzettende behoefte heeft aan diepgang. Deze verwachting hebben, brengt in de praktijk vaak teleurstellingen.

De sleutel van het gevoel van anders zijn is zelfacceptatie; jij mag volledig zijn zoals je bent. Zelfacceptatie kan in het gevoel van anders zijn een enorme uitdaging zijn. Helemaal wanneer je de overtuiging hebt, dat er géén of weinig mensen om je heen zijn die jou volledig kunnen begrijpen. Ook jij hebt het gevoel van erkenning nodig. Net zoals ieder mens.

Er zijn veel meer mensen, die het gevoel van anders zijn ervaren. Waarbij de meesten constant aan het afstemmen zijn op een ander. Anders zijn; is volledig jezelf durven zijn. Op het moment dat je deze stap voor jezelf kan maken, zal je ervaren dat er meer mensen met hetzelfde gevoel van anders zijn jouw pad kruizen.

Ben je op zoek naar een coach, die jou in jouw gevoel van anders zijn kan ondersteunen? Voel je vrij om contact met mij op te nemen. Ik kan je de diepgang bieden waar jij naar op zoek bent. Ik ben anders én anders zijn is de rode draad in mijn dienstverlening.

Onzeker

Onzeker zijn we allemaalOnzeker

Ik ben onzeker, dat maakt me mens!

Ieder mens is in meer of mindere mate onzeker. Op het moment dat mensen met elkaar in gesprek zijn, word onzeker zijn nog steeds vaak verbloemt, overschreeuwd of ervaren en bestempeld als zwakte. Interessant, als je bedenkt dat ieder mens zijn eigen onzekerheden heeft.

Het blijft me verbazen dat onzekerheid nog steeds als een beladen onderwerp in onze samenleving aanwezig is. Beladen in die zin, dat ik weinig mensen met elkaar over “onzeker zijn” in gesprek hoor gaan. Onzeker zijn, word dan ook nog steeds vaak gezien als zwakte en door de persoon zelf ervaren als een gevoel van falen.

De mensen die onzeker zijn en hier voor uit durven te komen zien communicatief-sterk-vaardige mensen, vaak als mensen vol zelfvertrouwen die géén onzekerheden zouden hebben. Niets is minder waar.  Ieder mens is onzeker en iedereen op zijn eigen manier.

Waar komt onzekerheid vandaan?

De oorsprong van onzekerheid ligt vaak verborgen in de bouwstenen van jouw leven. Hierbij kan je denken aan; omgeving van opgroeien, scholing, cultuur, geloof, opvoeding en jouw levenservaringen tot nu toe. De bouwstenen zijn vaak voor ieder mens anders.

Wanneer we de bouwstenen van dichterbij bekijken, dan zien we dat er bij alle bouwstenen communicatie aanwezig is. Iedere bouwsteen kent zijn eigen manier van communicatie. Er is vanuit een bouwsteen op een bepaalde manier naar en met jou gecommuniceerd. Al deze verschillende vormen van communicatie, dragen uiteindelijk bij aan jouw zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde.Communicatie kan je op een positieve en negatieve manier hebben ontvangen. De verschillen tussen positief en negatief zijn ontzettend groot én met name de impact op jouw leven.

De positieve benadering in communicatie geeft je vertrouwen, moed en kracht om alles wat jij voor ogen hebt te willen bereiken. De negatieve benadering realiseert een hele andere impact.

Stel je eens voor dat je één of meerdere van onderstaande negatieve boodschappen in communicatie ontvangt:

  • Jij kan ook nooit iets goed doen
  • Jij maakt altijd alles kapot
  • Jij zal nooit een model kunnen zijn
  • Jij bent te dom om te gaan studeren
  • Jij zal nooit iets bereiken in jouw leven

Negatieve boodschappen komen vaak hard binnen en weten je te raken in jouw gevoel. Deze boodschappen roepen dan ook al snel gevoelens van verdriet, frustratie, teleurstelling en boosheid in jezelf op.

De impact van negatieve communicatie op jouw zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde is vaak vele malen groter dan dat jezelf denkt. Ook al heb jij in jouw leven veel positieve communicatie ontvangen. De gevoelens die je in een negatieve boodschap ervaart zijn voor niemand fijn of prettig. Negatieve communicatie komt bij iedereen binnen en brengt uiteindelijk het gevoel van onzekerheid.

Voeding voor onzekerheid

In de praktijk zien we vaak, dat mensen hun eigen gevoel van onzekerheid nog verder voeden en groter maken. Herken je het moment, dat je voelt dat je onzeker bent en dat je jezelf vervolgens allerlei kritische vragen gaat stellen:

– Waarom lukt mij dit niet?

– Waarom gaat bij mij altijd alles verkeerd?

– Waarom ben ik niet blij met mijn lichaam?

– Waarom lukt het mij niet om succesvol te zijn?

– Waarom gaat altijd alles fout in mijn leven?

De vragen komen als vanzelf en daar hoef jij helemaal niets voor te doen. Ze zijn vaak in één keer aanwezig. Wanneer je de vragen goed leest en bekijkt, dan zie je dat de vraagstellingen ook allemaal een negatieve lading hebben. Waardoor je jezelf indirect de volgende bevestiging geeft:“Ik ben niet goed genoeg”.

Er is géén mens, die zich beter zal gaan voelen door deze overtuiging. Je maakt en houd jezelf bewust of onbewust ontzettend klein. Onbewust verzamel je vervolgens ook nog vaak mensen om je heen, die allemaal dezelfde overtuiging hebben. Het voelt tenslotte veilig om je te omringen met mensen, die jou wel begrijpen. Alleen kies je er op deze manier ook voor om jouw overtuiging “ Ik ben niet goed genoeg” letterlijk in stand te houden.

Onderzoek jouw onzekerheid

Het onderzoeken van jouw onzekerheid begint bij jezelf. Vaak zien we dat mensen, die onzeker zijn vooral ontzettend gefocust zijn op factoren buiten zichzelf en anderen in hun omgeving.

Zolang jij met een vinger blijft wijzen naar de maatschappij, jouw baas, die ene collega, jouw vriend(in) of jouw partner, leg je de verantwoordelijkheid van jouw eigen onzekere gevoel buiten jezelf.

  • Focussen op anderen waar het slechter gaat dan bij jou

Op korte termijn geeft het je misschien een bevredigend gevoel. Je spiegelt jouw leven aan dat van een ander en realiseert je, dat jou leven nog niet zo slecht is. Je haalt jouw gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen uit een verslechterde situatie bij een ander.

Alleen besef je, dat wanneer het leven van de ander weer beter word; jouw gevoel van onzekerheid er nog steeds zal zijn.

  • Focussen op anderen waar het altijd beter gaat dan bij jou

Overtuigingen die we hier vaak zien; het komt de ander altijd aanwaaien en ze hoeven er niets voor te doen. Deze spiegel vanuit jouw onzekerheid, bevestigd uiteindelijk altijd keihard jouw eigen gevoel: “Ik ben niet goed genoeg”. Je haalt jezelf nog harder naar beneden, door te focussen op de ander, waar het in jouw beleving beter gaat.

De focus verleggen naar een ander is niet dé aanpak van jouw onzekerheid. Stop direct met deze kwelling voor jezelf. Er is niemand buiten jezelf, die jouw gevoelens van onzeker zijn, kan onderzoeken. De enige die dat kan, dat ben jij.

Het onderzoeken van jouw onzekerheid begint altijd bij jezelf. Vragen die je hierbij kunnen helpen zijn de volgende:

  • Waarom voel ik me onzeker in deze situatie?
  • Welk gevoel geeft mij dit?
  • Waar voel ik dit in mijn lichaam?
  • Hoe komt het dat juist deze situatie zoveel met mij doet?
  • Welke herinneringen of eerdere ervaringen roept de situatie bij mij op?

Wanneer je de antwoorden voor jezelf gaat opschrijven, zie je vaak al snel de verbanden. Het kan zijn dat de situatie je deed denken aan een vervelende situatie die je al eerder hebt meegemaakt.

Bekijk de situatie nu nog eens met volle aandacht en stel jezelf de volgende vragen:

  • Wat heb ik goed gedaan?
  • Wat waren mijn intenties?

De intentie in een situatie is bijna altijd positief. Je zal ook ervaren, dat er in situaties altijd dingen zijn die je goed hebt gedaan. Kwel jezelf dan ook niet door te focussen op de dingen, die negatief, anders of beter zouden kunnen.

Het is goed om jezelf te willen verbeteren. Alleen creëer dan wel de verbeteringen die je wilt bereiken vanuit een positief gevoel. Begin altijd met het bekijken van de dingen, die je al goed doet. Je vertrekt dan vanuit zelfvertrouwen én niet vanuit onzekerheid.

Omarm jouw onzekerheidOnzekerheid

Je beschikt zelf over oneindig veel talenten, kwaliteiten en positieve eigenschappen. Er zijn meer dan genoeg dingen in jouw leven die je wél goed doet en die wél goed gaan. Je mag jezelf erkennen, zien en voelen dat je goed bent, zoals je bent.

Wees trots op jezelf en focus op alle dingen, die jou nu al gelukkig maken. Laat de focus op een ander los en denk een moment aan jezelf. Ieder mens verdient het om zijn gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen weer te laten groeien. De groei begint altijd met aandacht voor jezelf.

Positiviteit, talenten en jouw kwaliteiten. Je ervaart ze zelf vaak als vanzelfsprekend. Wuif alle complimenten over jouw positiviteit niet van de tafel. Het zijn juist deze eigenschappen, die jou maken tot dé unieke en bijzondere persoon die jij bent. Durf jezelf te ontdekken vanuit positiviteit en zeg dan eens tegen jezelf: “Ik ben goed zoals ik ben”.

Ik ben goed zoals ik ben, is voeding voor zelfvertrouwen en persoonlijke groei. Ook al ervaar jij op dit moment jouw onzekerheid misschien nog als een enorme worsteling. Weet dan, dat ook jij goed bent, zoals je bent. Veranderen van een onzeker gevoel naar meer zelfvertrouwen gaat niet van de één op de andere dag. Alleen kan je er wel stap voor stap naar toe werken.

Vind je het toch nog lastig om te accepteren dat je onzeker mag zijn? Informeer dan eens wat een coach voor jou kan betekenen.

Onzekerheid hoeft géén worsteling te zijn. Jouw onzekerheid mag er zijn. Omarm je eigen onzekerheid en zeg eens wat vaker tegen jezelf: “Ik ben goed zoals ik ben!”

Hooggevoelig overprikkeling

OverprikkelingOverprikkeling

Stop! Ik kan géén prikkels meer ontvangen

Ik ben hooggevoelig en overprikkeling is inmiddels een vanzelfsprekende factor in mijn leven.

Soms kan een moment van overprikkeling mij ook nog ontzettend overvallen. Ondanks dat ik weet wat ik het beste kan doen, betekent het voor mij niet, dat ik overprikkeling in het moment als prettig ervaar. Het dwingt me om me letterlijk even terug te trekken uit mijn dagelijkse en sociale leven. Simpelweg, omdat het me anders nog meer tijd kost om er weer uit te komen. Gelukkig brengt de chaos van overprikkeling mij altijd weer nieuwe en heldere inzichten. Het is voor mij een positieve houvast om weer even een paar dagen van overprikkeling door te gaan.

Overprikkeling overvalt me

In een paar dagen tijd stapelen ervaringen en belevingen zich in een razend snel tempo op. Ontmoeten van nieuwe mensen, nieuwe locaties en het nemen van andere routes dan dat ik gewent ben. Ieder moment beleef ik volledig in het nu en met volle aandacht. Alle details variërend van wegwerkers tot roofvogels of vlinders die ik op mijn weg zie passeren. Allemaal signaleer ik ze, geniet ik ervan en vervolgens sla ik ze allemaal op.

De nieuwe mensen, die ik ontmoet en waar ik gesprekken mee voer, voelen stuk voor stuk als een warm bad. Ik beleef in de gesprekken het gevoel van thuiskomen, vind herkenning en erkenning. De impact voelt als een geschenk en een prachtig cadeau. Alleen na 2 dagen van intense belevingen, waarin tijd een rol speelt, om van afspraak naar afspraak te gaan. Ervaar ik na 2 dagen letterlijk vliegen, dat ik overstroom van alle indrukken.

Help?! Het voelt als kortsluiting

Overprikkeling voelt als kortsluiting. Mijn lichaam voelt alsof het onder stroom staat. Het lijkt alsof alle spieren in mijn lichaam even willen laten weten, dat ze er zijn. Mijn spierspanning in mijn lichaam is ontzettend hoog en ook mijn ademhaling zit veel te hoog. Gehaast en gejaagd voel ik alle ervaringen en belevingen in mijn lichaam. Het lijkt alsof alle dingen zich letterlijk omhoog werken in mijn lichaam.

Ik voel een brok in mijn keel en zou niets liever willen dan ruimte maken en ontladen. Tranen vrij over mijn wangen voelen lopen. Om zo de enorme impact van gevoelens letterlijk uit me te laten stromen en weer ruimte te kunnen ervaren.

Ondanks alle prachtige ervaringen ervaar ik nu, dat ik in mijn manier van reageren voor mijn doen vlak ben. Normaal gesproken kan ik vol enthousiasme genieten van al deze gebeurtenissen. Met een grote lach op mijn gezicht. Alleen lijkt zelfs hier geen ruimte voor. Ik voel me letterlijk onder kortsluiting staan.

De meest simpele vragen. Het lukt me simpelweg niet om de antwoorden te vinden. Laat staan dat ik ook daadwerkelijk een reactie zou kunnen geven. Woorden vinden kost me moeite. Laat staan het vinden van de juiste woorden.

In de afgelopen jaren heb ik ontzettend veel manieren gevonden om weer ruimte te maken in mezelf. Ik heb nu helemaal géén zin om me overprikkeld te voelen en het gevoel van kortsluiting te ervaren. De strijd tussen mijn hoofd en gevoel is in één keer weer aanwezig. Terwijl deze voor mij, normaal gesproken, sterk met elkaar verbonden zijn.

Overleven in de chaos van overprikkeling

Het moment van kortsluiting voelt voor mij als even overleven. Het enige dat ik nu zou willen, is intens voelen. Voelen en weer in contact staan met mezelf. Ik realiseer me echter ook, dat er in deze chaos géén ruimte is om te voelen. Er zit maar één ding op; rust nemen en letterlijk ruimte creëren voor mezelf. Het is voor mij de enige manier om met kortsluiting om te gaan en weer terug te komen bij mezelf.

Ik sluit me even af van de wereld. Zet mijn telefoon op stil. De gordijnen trek ik dicht en ik laat een warm bad vol lopen met heerlijke olie. Even géén prikkels of nieuwe ervaringen, die binnen komen. Ik word letterlijk omarmt door het warme water in bad en voel eindelijk de scherpe spierspanning verdwijnen. Mijn lichaam ontspant en begint weer rustig te voelen.

Tranen komen vanuit het niets en stromen vrij over mijn wangen. Ontlading. Eindelijk, ik was er zo aan toe. Het warme bad, dat ik in de afgelopen dagen in al mijn contacten heb ervaren, brengt me nu letterlijk in een warm bad terug bij de ruimte voor en in mezelf.

Doorbraak! Vrijheid en overprikkeling doorstaan

Overprikkeling voelt voor mij als kortsluiting; het is voor mij als hooggevoelig persoon een overweldigende opstapeling van gevoelens, ervaringen en belevingen. Waarin de chaos, die voor mij bij overprikkeling hoort, me altijd weer brengt waar ik naar op zoek ben.

Rust, ruimte en het gevoel van vrijheid voor en in mezelf. Alle factoren, die ik nodig heb om als hooggevoelig persoon in mijn dagelijks leven te stappen en intens te kunnen genieten.

 

Rijkdom

Rijkdom; is lief zijn voor jezelfRijkdom

Hoe zie jij jouw rijkdom?

Rijkdom zit in ieder mens. In kleine details, in delen, in samenwerken en bovenal is rijkdom prachtig als je elkaar weet te raken en te versterken.

Ontroering ontstaat wanneer iemand je weet te raken. In het diepste van je zijn. De plekken waar je intens voelt wie jij bent. Waar je kwetsbaar mag zijn. Waar de aanraking verschillende emoties te weeg kan brengen. Op het moment dat iemand je op deze manier mag raken, dan weet je dat een gelijkgestemde jouw pad heeft gekruist. Woorden zijn niet nodig en zouden enkel als vulling van stilte gebruikt worden. Zonde, want de stilte met de ander is juist een adembenemende en betoverende ervaring. In de momenten van stilte samen weet de ander je het meest krachtig te inspireren. Energie op dezelfde frequentie. Afgestemd op elkaar. Deze synergie is in mijn beleving de meest pure rijkdom die je als mens zou kunnen ervaren.

Rijkdom gaat niet over geld of succesvol zijn. Rijkdom gaat over lief zijn voor jezelf en zit in de intense liefde voor jezelf . Op het moment dat je je kan openstellen én durft te delen ontstaat er ruimte voor de ervaring van dit pure en prachtige geschenk. Niemand kan je dit ontnemen. Mocht je dit wel zo ervaren, dan zou de enige juiste conclusie zijn; dat je even een stuk van jezelf bent kwijt geraakt. Neem dan eens een moment voor jezelf. Zodat je weer ruimte maakt om jouw eigen rijkdom te voelen en beleven. Ik ben ervan overtuigd, dat je dan weer snel jouw intens liefdevolle gevoel in lief zijn voor jezelf zal gaan ervaren.

Koester jouw rijkdom. Het is niet vanzelfsprekend om het altijd te voelen. Vergeet niet, dat het er elk moment in je leven zal zijn. Het enige dat jij hoeft te doen is bewust omgaan met de intense liefde voor jezelf. Lief zijn voor jezelf. Het meest waardevolle geschenk dat je jezelf elke dag mag geven om intens te blijven genieten in jouw leven.

Kiezen voor jezelf

Kies voor jezelf=trouw aan jezelfKiezen voor jezelf

Waarom is het lastig om eerst aan mezelf te denken?

“Ik voel me niet begrepen. Uitleg die ik aan anderen geef word elke keer anders begrepen, dan dat ik bedoel. Na de zoveelste uitbrander staan de tranen direct in mijn ogen en reageer ik heftiger, dan dat ik bedoel. Ik wil niet zo reageren. Emoties overvallen me en voordat ik het weet sta ik te schreeuwen om mezelf uit te leggen. Ik ben er zo klaar mee om elke keer zo te moeten vechten voor mezelf.”

Kiezen voor jezelf is niet altijd makkelijk. Het gevoel van onbegrip en machteloosheid is bij erg veel mensen aanwezig. Alleen durft niet iedereen woorden aan deze worsteling te geven. Het voelt vaak zwak en kwetsbaar om deze gevoelens te verwoorden en daar met andere mensen over te praten. Vaak worden deze gevoelens ervaren als falen en benadrukken ze nog sterker het gevoel van geen aansluiting kunnen vinden en ergens bij willen horen.

In de huidige maatschappij zijn er veel mensen aan het overleven en met name in gevecht met zichzelf. Het is een constatering, die ik in de loop van de jaren als coach, trainer en consultant in de volledige breedte ervaar en terug zie in de diversiteit in trajecten.

Je zou je af kunnen vragen hoe het kan dat deze gevoelens niet worden gehoord of keer op keer vanuit een negatief perspectief benaderd worden. Op het moment dat je de stap hebt genomen om deze gevoelens te uitten en je vind géén gehoor of je ontvangt een negatieve reactie, dan sterkt deze ervaring je niet om het nog een keer te proberen. Het is een logisch gevolg; alleen betekend het niet dat er niemand is, die je wel zou begrijpen.

Ik ervaar in de praktijk steeds vaker dat mensen van alles proberen om deze manier van overleven te doorbreken. Vaak zijn mensen al jaren bezig om deze patronen te doorbreken. De periode van jaren word dan letterlijk ervaren als een zwaar en vooral vermoeiend gevecht met zichzelf.

In coaching leer je in een kortere periode om het patroon van overleven en vechten te doorbreken. Samen met jouw coach ga je op onderzoek naar de emoties, die je overvallen. Je leert om jouw emoties te herkennen en in alle rust in een gesprek te kunnen en te blijven communiceren.

Stop met vechten en overleven en durf te kiezen voor jezelf. Jij bent het waard om deze worsteling met jezelf eerder te doorbreken.

Tegenslag

Tegenslagen; uitdaging én leermomentTegenslag

Help! Een tegenslag en nu?

Ieder mens word in zijn leven op momenten geconfronteerd met situaties die als zwaar, heftig en confronterend worden ervaren.

Wanneer je in je dagelijks leven je oren open houd, dan hoor je al snel dat er veel aandacht aan deze situaties word besteed.

Iedere situatie die je pad kruist is anders. Soms heb je situaties waarin jezelf een bijdrage hebt geleverd en soms zal je geconfronteerd worden met situaties, die je overkomen en die je niet had kunnen beïnvloeden.

Hoe een situatie is ontstaan is op het moment dat je erin zit, vaak niet meer relevant. Je hebt nu te dealen met de situatie.

Ieder mens heeft de mogelijkheid om zelfs in deze periodes te kiezen. Alhoewel het vaak erg moeilijk kan zijn om je keuze momenten op dat moment nog te kunnen zien.

– Ervaar en beleef jij een situatie als een tegenslag met alle negatieve overtuigingen en bijbehorende gevoelens. Vergeet dan niet dat alles wat je aandacht geeft groeit. De situatie zal zeer aannemelijk nog zwaarder voelen en door jou worden beleefd.

– Ervaar jij een ontstane situatie als een uitdaging, dan vertrek je vanuit een positieve benadering. Het betekend overigens niet dat je direct alles kan oplossen of dat je emoties er niet zijn. Je verlegd alleen wel je aandacht en focus naar het denken in mogelijkheden en kansen.

Durf jij na een situatie terug te kijken op jouw eigen gedrag, acties en communicatie naar anderen om hier van te leren en te groeien in jouw ontwikkeling?

Terug kijken op situaties bied je de mogelijkheid om leermomenten te ontdekken en te zien. Het is vaak lastig om ze in de situatie zelf te ervaren en te zien.

Ieder mens heeft altijd een keuze. Keuze mogelijkheden worden je niet op een dienblad gepresenteerd. Je kan keuzes zelf creëren. Alleen is het dan wel goed om je te beseffen dat er altijd keuzes zijn.

Wegkruipen in een hoekje veranderd een situatie niet. Jij, bent degene die een situatie kan veranderen binnen de mogelijkheden die jezelf kan beïnvloeden. Wanneer je deze stappen hebt genomen, kan je niet anders dan loslaten en tijd en aandacht aan jezelf besteden.

Durf hulp, warmte en een knuffel te vragen aan je dierbaren. Ze zullen je horen als jij communiceert. Je bent niet alleen, geen communicatie en wel verwachtingen hebben van anderen, zal je alleen maar teleurstellen.

Geef en schenk aandacht aan het gene dat jij in zo’n situatie nodig hebt. Liefde en warmte ontvangen, voelt als een geborgen deken van veiligheid die je kracht zal blijven geven om door te gaan.

Het aller belangrijkste in deze periodes, ben jezelf. Wanneer jij niet goed voor jezelf zorgt en geen liefde aan jezelf geeft, verlies je al heel snel het contact met jezelf en jouw kern.

Ook al is de situatie moeilijk, lastig of niet te overzien, verlies op geen enkel moment het vertrouwen in jezelf. Jij beschikt over de kracht om door te zetten en de situatie te overwinnen.

Alleen sta op momenten even stil om te ervaren waar jij aandacht aan schenkt. Positief of negatief het is niet goed of fout.

Je kan en mag mild en liefdevol zijn voor jezelf en terugvallen in het gene dat voor jou de situatie draaglijker maakt. Zodat jij de energie blijft houden om de ontstane situatie te doorstaan.

Ik hoop oprecht dat je de levenslessen achteraf kan inzien en ervaren, zodat je voor een volgende situatie jouw geleerde ervaringen kan inzetten voor jezelf of een ander.

 

1 2